ویرگول
ورودثبت نام
eli kamali
eli kamali
eli kamali
eli kamali
خواندن ۱ دقیقه·۶ سال پیش

اشارت عشق

من در گوشه ای به زندگی
به خویشتن خویش مشغول،
بی خبر از جهان
گنگ
سرد
ناگاه آن طرف...
دورها...
اشارات روشنایی
سمتی که آفتابش گداخته بود
منور و روشن
_روبه آسمان، زمین
_جانب راست یا چپ
غرب؟
سوی خورشید...
کمی نزدیک تر از ابدیت....
خدای من...
جهانم،
شاخه های خشکیده ام
در لابه لای عطر تنی پیچید
دنیا ایستاده بود و من در حالت ِ مدور ِ طوافِ کسی
او جلوه کرده بود و می پیچید
و  گل های صورتیِ  عریان
تمام جهانم را فرا گرفته بود
به خودم که آمدم.... 

دنیا را بوی عشق برداشته بود 
و پیچک ها
پیچک ها
پیچک ها

شعر سپید
۱۲
۷
eli kamali
eli kamali
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید