این جمله را خیلی میشنویم و زیاد به کار میبریم! اما واقعا در اولین فرصت این کار را انجام میدهیم؟ آیا واقعا منتظر اولین فرصت هستیم؟

برای ما برنامهنویسها که بیشتر روز با کامپیوتر سر و کار داریم معمولا صحبت کردن با دیگران سخت است. ما به کامپیوتر میگوییم.
اگر دیدی این داده صفر است به من بگو «داده وارد شده معتبر نیست»
و او حتی اگر هزار بار در روز داده صفر را ببیند میگوید سلام! داده وارد شده معتبر نیست! اما آدمها در چنین شرایطی چگونه رفتار خواهند کرد؟ وقتی به یک انسان میگوییم
«اگر وقت داشتی به من بگو که برویم کافه»
ممکن است منظورمان این باشد که تو برای من وقت نداری! ممکن است بخواهیم در کافه حرفهای ناراحت کنندهای به او بزنیم حالا با تصور اینکه همین جمله درست به گوینده منتقل شد تازه پیچیدگیهای دیگری آغاز خواهد شد! البته در تماس نوشتاری این امکان را داریم که کوتاهتر و با فکر کردن بیشتری جواب بدهیم اما امان از تماس تلفنی! نهایت پیچیدگی!
پس ما از تماس تلفنی اجتناب میکنیم! اما واقعا راهی هست که بتوانیم با همان راحتی که با کامپیوتر صحبت میکنیم با انسانها صحبت کنیم؟