همه ما خشمگین میشیم... اگر خشمگین نشیم خب احتمالا سیبزمینیای چیزی هستیم... اما ما ها به روشهای متفاوتی خشممون رو بروز میدیم! یکی داد میزنه یکی سیگار میکشه یکی ضرب و شتم! میکنه یکی ناخونشو میجوه که خب معمولا دست خودمون نیست و بدون کمک گرفتن از متخصص روان قابل تغییر نیست. اما یه ضربالمثل قدیمی هست که میگه داد هر کسی رو سر خودش بزن! ما واقعا چقدر از دادها رو سر کسی میزنیم که عامل خشم ما بوده؟

تصور کنید احمد مدیر یه تیم نرمافزاری هست. برای ارائه دموی کار تیم پیش مشتری میره مشتری میگه این اون چیزی نیست که میخواد و کلی با احمد بد صحبت میکنه و غرور احمد رو جریحه دار میکنه. اگر شما جای احمد بودید واکنشتون به این موضوع چی بود؟ (چند لحظه بهش فکر کنید!)
سوالی که اینجا باید بپرسیم اینه که دلیل عدم انطباق محصول با نیاز مشتری چی بوده؟ نیازش رو اشتباه مطرح کرده بوده؟ احمد نیازش رو اشتباه متوجه شده؟ برنامهنویسها نیاز رو اشتباه پیادهسازی کردن؟ توی هر سه این حالتها برخورد بد مشتری با احمد سر جاشه و یه خشم ناشی از خورد شدن غرور توی مغز احمد ایجاد میشه. احمد این خشم رو کجا باید بریزه؟
حالت اول: علت عدم انطباق محصول با نیاز مشتری این بوده که خودش اشتباه نیازش رو مطرح کرده. با وجود اینکه دقیقا محصول مطابق با نیازش پیاده سازی شده الان که داره بهش نگاه میکنه دوستش نداره! ولی نمیخواد مسئولیت اشتباهش رو بپذیره و مسئولیت رو میندازه گردن احمد.
حالت دوم: خود احمد توی جلسه قبلی با مشتری سرش تو گوشی بوده و به جای شنیدن نیازش داشته قیمت تفاله گیر چای شیاومی رو توی دیجیکالا میدیده و با خودش فکر میکرده کی تفالهگیر چای هوشمند میخره چون فک میکرده مشتری داره چرت و پرت میگه و خودش میدونه اون چی میخواد و نیاز به توضیح نداره!
حالت سوم: تیم فنی تغییراتی که مشتری میخواسته رو توی سیستم نداده چون به نظرش همینی که هست خوبه و نیازی هم ندیده که به احمد بگه که تغییرات رو اعمال نکرده!
اگر احمد تو هر کدوم از حالتها بخواد «داد هر کسی رو سر خودش بزنه» توی حالت اول باید به مشتری بگه که حق نداره به خاطر تغییر حال خودش احمد رو تحقیر کنه چون اون کارش رو درست انجام داده و از این به بعد باید همه چیز از روی مستندات مکتوب انجام بشه. توی حالت دوم خودش رو سرزنش کنه و یاد بگیره که باید توی جلسه هر چقدر هم خسته کننده متمرکز بمونه و درست گوش بده توی حالت سوم هم باید با تیمش صحبت کنه و ببینه علت مشکلشون با احمد چیه که باهاش صادق نیستن و اون رو توی چنین دردسری انداختن.
حالا بیاید بر عکسش رو تصور کنیم. در حالی که هرکدوم از حالتای دوم و سوم اتفاق افتادن احمد خشمش رو بگیره سمت مشتری! مشتری علاوه بر اینکه نیازش تامین نشده، به انتقادش هم وقعی نهاده نشده و مورد خشم هم قرار گرفته! دیگه کار با تیم احمد براش جدابیتی نداره.
در حالی که حالت اول یا سوم اتفاق افتادن احمد خودش رو سرزنش کنه و مقصر همه چیز رو خودش بدونه هیچ چیزی بهتر نمیشه احمد هم روز به روز عزت نفس و اعتماد به نفسش کمتر میشه
در حالی که مشتری نیازش رو اشتباه مطرح کرده باشه یا احمد نیاز رو درست متوجه نشده باشه و اشتباه به تیم فنی منتقل کرده باشه و تیم فنی برداشت اشتباه احمد رو پیاده کرده باشه و احمد تمام خشمش رو نثار تیم فنی بکنه چی به دست میاد؟ یه تیم که تمام تلاشش رو کرده و بهترین نتیجه رو از نظر خودش به مدیرش داده اما الان با وجود اینکه لایق بهترینهاست نه تنها ازش قدردانی نمیشه بلکه مورد خشم هم واقع میشه بی انگیزه و خسته میشه دفعات بعدی هیچوقت با تمام وجود به کارش اهمیت نمیده!
تجربه شما از ریختن خشم تو جای درست یا اشتباه چیه؟ چه جوری میشه خشم رو جای درستش هدایت کرد؟ مهارتهای لازم برای مدیریت خشم چیان؟