تا حالا شده چیزی رو به کسی بگید یا کاری رو ازش بخواید و اون باهاتون مخالفت کنه؟ خب! حالت خوبش اینه که اون آدم با لبخند بهمون نگاه کنه (یا یه خنده قشنگ آخر پیامش) و بگه با تمامی احترامی که برات قائلم با این جای حرفت مخالفم. خب اینجا بحث پیش میاد و طرفین از مواضعشون دفاع میکنن!
یه حالت یه کم کمتر خوبش اینه که طرف زل میزنه توی چشممون و میگه داری چرت میگی! خب اینجا هم دوباره بحث در میگیره و شاید به خوبی حالت قبل پیش نره ولی ته تهش به یه نتیجهای میرسیم!
اما یه حالت سخت وجود داره که چیزی رو به کسی میگید و اون با یه لبخند قشنگ (حتی قشنگتر از حالت اول) میگه اوه چقد خوب! یا اینکه کاری ازش میخواید و بدون هیچ مخالفتی میگه اوه راس میگی حتما انجامش میدم! ولی نه اون حرف توش اثری میذاره نه کاری که میخوای رو انجام میده. وقتی ته اینا رو در میاری میفهمی تو دلش موقعی که داشتی بهش چیزی میگفتی یا کاری رو میخواستی میگفته: «چرت نگو!» ولی خب اگه همینو میگفته (حتی با لحن حالت دوم که بالا گفتم) خیلی بهتر ازین میبود که بدون مخالفت قبول کنه و انجام نده!
توی یه تیم این موضوع خیلی میتونه صدمههای بدی به تیم وارد کنه چون یه آدم وجود داره که نمیشه رو حرفش حساب کرد!
برای شما تا حالا همچین چیزی پیش اومده؟ شما با چنین آدمایی چیکار میکنید؟ به نظرتون علتش چی میتونه باشه؟ به نظر شما این موضوع رو چه جوری میشه حلش کرد؟