نمی دونم فیلم بلاد شات را دیدید یا نه. اصلا نمی دونم اسمش رو درست نوشتم یا نه. ولی مهم نیست. مهم ایده فیلم است.
ایده فیلم از نظر من اینه که میشه خاطره سازی کرد.
قهرمان فیلم که یک بزن بهادر حسابی است بهمراه زنش دزدیده میشه و می ره توی یک کانکس. در کانکس اقای الف می اید و بهش می گوید رمز سیستم رو بگو. می گه نمی دونم. زنش رو می کشند. می گه بگو. می گه نمی دونم. ولی منم بکش. والا می کشمت. اقای الف قهرمان رو هم می کشه. قهرمان یهو توی تخت بیمارستان بلند میشه و می گه من چرا اینجام؟
می گن توی یه پروژه علمی تورو زنده کردیم. از گذشته چیزی یادت می اد؟
اینم فقط قتل زنش یادش بوده. می گه می خوام برم انتقام. می گن نه نرو. قاتل تو اقای الف با این مشخصات است، اینم سلاح و ادرس . ولی نرو. اینم می گه : نه. من باید برم و می ره.
و اقای الف رو می کشه. بعد دوباره برمی گرده پایگاه. خوابش می بره. اینبار دوباره می بینه اقای ب اون و زنش رو گروگان گرفتند و اقای ب قهرمان و زنش رو می کشه و دوباره این بیدار می شه و می ره اقای ب رو می کشه.
و مشخص می شه که این در اصل داره براش خاطره سازی ایجاد می شه. می خوابوننش و تو ذهنش یه خاطره ایجاد می کنند.
در واقع گذشته برای ما وجود نداره. همه اش یه سری خاطره است که اگه عوض بشه همه چی عوض می شه.
الان اگه تو ذهنت این خاطره کاشته بشه که به من یه میلیون بدهکاری، خوب می اد می دی و یا بلعکس.
لازم به ذکر است که عقاید مذهبی و تاریخی ماهم عموما خاطره سازی است .
موفق باشید