
اگر صرفا افراد را مدیریت میکنید به این معنی نیست که میتوانید رهبری نیز بکنید. تفاوتهای مهمی میان مدیران و افراد پیشرو وجود دارد. در این مقاله به نه مورد از مهمترین تفاوتهایی که رهبران را از مدیران متمایز میکند خواهیم پرداخت.
1. رهبران بانی یک چشم انداز نو هستند، مدیران اهداف را ایجاد میکنند.
رهبران تصویری از آنچه ایدهآل میبینند ترسیم میکنند و به افراد خود انگیزه میدهند که آنها را در عمل به واقعیت مبدل کنند. آنها فراتر از آنچه افراد انجام میدهند فکر میکنند. آنها افراد را تشویق میکنند تا بخشی از چیزی بزرگتر باشند و میدانند که تیمهای با عملکرد بالا میتوانند بسیار بیشتر از افرادی که به طور مستقل کار میکنند، همکاری کنند. مدیران بر تعیین، اندازهگیری و دستیابی به اهداف تمرکز میکنند. آنها موقعیتها را کنترل میکنند تا به اهداف خود برسند یا از آنها فراتر روند.
خود آگاهی و رهبری را در بلاگ کارمان بخوانید
2. رهبران عوامل تغییر هستند، مدیران وضعیت موجود را حفظ میکنند.
رهبران اخلالگرانی مغرور هستند. نوآوری شعار آنهاست. آنها از تغییر استقبال میکنند و بر این واقفاند که حتی اگر همه چیز رو به راه باشد، راه بهتری برای پیشرفت همواره وجود دارد و این واقعیت را میپذیرند که تغییرات در سیستم اغلب موجی جدید ایجاد میکنند. مدیران یک راه ساده که عملپذیر است و باعث بهبود سیستم ها، ساختارها و فرایندها میشوند در پیش میگیرند.
3. رهبران منحصر به فرد هستند، مدیران مقلد.
رهبران مایلند خودشان باشند. آنها خودآگاه هستند و عاملانه برای ساختن نام تجاری منحصر به فرد و متمایز خود کار میکنند. آنها خط مشی خود را دنبال میکنند و مایلند در کسبوکار خود برجستهترین باشند و یگانه و مشوقاند. مدیران از شایستگیها و رفتارهایی که از دیگران میآموزند تقلید میکنند و سبک رهبری خود را به جای آنکه تعریف کنند از دیگران تقلید میکنند.
4. رهبران ریسک میکنند، مدیران ریسک را کنترل میکنند.
رهبران حاضرند تا چیزهای جدیدی را امتحان کنند حتی اگر به طرز بدی شکست بخورند. آنها میدانند که شکست اغلب گامی در مسیر موفقیت است. مدیران برای به حداقل رساندن ریسک کار میکنند. آنها به جای در آغوش کشیدن مشکلات به دنبال اجتناب یا کنترل آنها هستند.
5. رهبران برای مدت طولانی به فکرند، مدیران کمتر دلمشغولی هدفی جدید را دارند.
رهبران عملگرا هستند. آنها آنچه را که میگویند انجام میدهند و با انگیزه به انتظار یک هدف بزرگ و اغلب بسیار دور از دسترس میمانند. آنها بدون دریافت پاداش همچنان انگیزهشان را حفظ میکنند. مدیران بر روی اهداف کوتاه مدت کار میکنند و به دنبال تأیید یا نتیجه در بازههای کوتاه هستند.
6. رهبران رشد شخصیتی میکنند، مدیران بر مهارتهای ثابت تکیه میکنند.
رهبران به این جمله پایبندند: اگر هر روز چیز جدیدی یاد نگیری، این ثبات نیست بلکه، عقب ماندن است. آنها کنجکاو هستند و به دنبال این هستند که خود را در دنیای شغلی همواره متغیر، جای دهند. آنها به دنبال افراد و اطلاعاتی هستند که تفکر آنها را ترقی دهد. مدیران اغلب آنچه را که باعث موفقیت آنها شده است سلسلهوار تکرار میکنند، مهارتهای موجود را تکمیل کرده و رفتارهای اثبات شدهای را اتخاذ میکنند.
7. رهبران روابط ایجاد میکنند ، مدیران ساز و کار و فرایندها را.
رهبران بر افراد تمرکز دارند - همه ذینفعانی که باید برای تحقق چشم انداز خود تحت تأثیر قرار دهند . آنها میدانند که ذینفعان چه کسانی هستند و بیشتر وقت خود را با آنها میگذرانند. آنها با وفاداری مداوم به وعدههای خود، روحیه وفاداری و اعتماد ایجاد میکنند. مدیران بر ساختارهای لازم برای تعیین و دستیابی به اهداف تمرکز میکنند. آنها بر روی آمار تاکید دارند و اطمینان حاصل میکنند که ساز و کاری برای دستیابی به نتایج مطلوب وجود دارد. آنها فی الواقع با افراد و اهداف آنها کار میکنند.
8. رهبران مربی، مدیران راهبر
رهبران میدانند که افراد پاسخها را دارند یا قادر به یافتن آنها هستند. آنها کارمندان خود را شایسته می بینند و نسبت به استعدادشان خوشبین هستند. آنها در برابر وسوسهای که به افراد دستور انجام کاری و یا نحوه انجام آن را بدهند مقاومت میکنند. مدیران وظایفی را تعیین و در مورد نحوه انجام آنها راهنماییهایی میکنند.
9. رهبران طرفداران ایجاد می کنند ، مدیران کارمند دارند.
رهبران افرادی پیرامون خود دارند که بیشتر از پیروی برایشان انجام میدهند. پیروان آنها به طرفداران پرشور و مروجان مشتاق آنها تبدیل میشوند که به آنها در ساختن نام تجاری خود و رسیدن به اهدافشان کمک شایانی میکنند. طرفداران آنها به آنها کمک می کنند تا دید و اعتبار خود را گسترش دهند. مدیران دارای کارکنانی هستند که از دستورالعملها پیروی کرده و به دنبال جلب رضایت رئیس هستند.
منبع: Forbes