
اگر اغلب از مدیران بپرسید چه چیزی مانع موفقیت در کارشان خواهد شد همان جملات تکراری مانند: وقت کافی نداشتم، امکانات کم بود و فرصتی پیش نیامد خواهد شنید. با بررسی دقیقتر متوجه میشوید که اینها بهانه هستند. آنچه مانع موفقیتشان میشود تردید درباره اقدامشان است. آنها به جای انجام کاری که برای شرکت لازم است به اشتباه کاری را میکنند که فکر میکنند همه از آنها انتظار دارند.
ما مدیران متفاوتی را مورد بررسی قرار دادیم و متوجه شدیم به رغم اختیار داشتن پروژهها و اهداف مشخص و دانش لازم وقت خود را تلف میکنند. به این دلیل که فکر میکنند کارآمدی لازم را ندارند، توانایی ابتکار عمل مهمترین ویژگی ضروری هر مدیر موفق است. مدیران از این شکایت دارند که در کارشان آزادی عمل کمی دارند و روسای آنها شاکیاند که چرا مدیران از فرصتها استفاده نمیکنند. مدیران اثربخش افرادی هدفمندند که به تشخیص خود اعتماد دارند و برای تشخیص اهداف خود چشماندازی درازمدت و تصویری بزرگ در مقابل خود قرار میدهند که با چشمانداز سازمان همخوانی دارد. آنها حصارهای تنگ خود را در هم میشکنند، کنترل کارشان را به دست میگیرند و با کارهای زیر بهرهوری را زیاد میکنند.
مدیریت خواستهها
مدیران تصور میکنند که کسبوکار بدون آنها به توقف خواهد رسید و از این رو خواستههای کاری واقعی با غیرواقعی داوری آنها را مشغول میکند و به جای حل مشکلات استراتژیک به مشکلات پراکنده و کماهمیت مشغول میشوند.
ایجاد منابع
مدیران با تبعیت از دستورات به فعالیت در چارچوب محدودیت بودجهای و امکانات متمرکزند و طرز فکری مقید دارند اما برعکس آن در مدیران اثربخش وجود دارد که استراتژی مبتکرانه برای دور زدن محدودیتهای واقعی یا خیالی تدوین میکنند.
شناخت و بهرهبری از راهحل جایگزین
مدیران معمولی چشمانداز کاملی از استراتژی کلی شرکت در اختیار ندارند تا بتوانند دیدگاهی جایگزین ارائه بدهند اما مدیران اثربخش درباره تکتک حوزههای مربوط به استراتژی شرکت، کارشناسی عمیق دارند و از آن بهره میگیرند و این ویژگی به آنها امکان به کار بردن رویکردهای ابتکاری میدهد. به طور خلاصه در محدوده وظایف یا شغل خاصی باقی نمیمانند. این رویکرد ساده به نظر میرسد اما عمل کردن طبق آن دشوار است زیرا برخی فرهنگهای سازمانی نادرست مانع آن میشوند.
برخورد درست با خواستهها
همه گلایه دارند که نمیتوانند خواستهها را برآورده کنند اما در واقعیت حل مشکلات روزمره با تعیین اولویت ساده میشود. تعیین مرز و اولویت باعث پیشی گرفتن شما از مدیران پرمشغله میشود. همچنین باید بتوانید بر اساس قابلیتهای خود عمل کنید و متفاوت باشید. برای غلبه بر یک عادت میبایست اشتیاق روانی به اینکه وجودشان مهم به نظر میرسد را کنترل کنید.
توسعه منابع
ممکن است شما علاوه بر وقت از کمبود نیروی انسانی، پول و تجهیزات و قواعد آزردهخاطر باشید. شما با منابع محدود کلنجار میروید. در حالی که برخی احساس سرخوردگی میکنند و تسلیم میشوند شما باید استراتژی درازمدتی تدوین کنید و به آرامی آن را پیگیری کنید و در نهایت به حمایتی که نیاز دارید خواهید رسید.
در انتها گرایش به عمل موهبتی نیست که فقط به افرادی معدود اعطا شده باشد و قابلیت ایجاد توسط هر فردی را دارد و تمرکز بر هدفی روشن و درازمدت در این راه بسیار کمککننده است. هنگامی که مدیران بر برنامههای خود سوارند و احساس آزادی میکنند، از نقشهای خود لذت میبرند. آنها در جستوجوی وضعیتهایی هستند تا از محدوده خود فراتر روند و از این فرصتها لذت میبرند. مدیران اثربخش توسط شغلهایشان مدیریت نمیشوند بلکه آنها شغلشان را مدیریت میکنند.
منبع: HBR