ما آدما تو لحظه‌های مختلف، احساس‌های متفاوتی رو تجربه می‌کنیم.
گاهی در لحظه شهامت انجام یه سری کارا رو در وجودمون احساس می‌کنیم که شاید یک روز بعد، از فکر کردن بهش وحشت کنیم!
جالب نیست؟
منم مثل شما این حالت رو تجربه کردم.
امشب داشتم به این فکر می‌کردم که وقتی کاری رو انجام می‌دم. اون لحظه برای انجامش خوشحالم و لذت می‌برم از انجامش، دیگه پشیمونیِ بعدش اصلا موردِ فکر نیست! حتی نباید بهش بها داد..
با خودم عهد بستم:
جویان؛ به لحظه‌ای که انجامش دادی احترام بذار...حسی که اون زمان تجربه کردی واقعی و حقیقی بوده!
مثلا انتشار یک عکس خصوصی در صفحه‌ی اینستاگرامم رو فرض کنید.
