خشمنامه یک نامهی خصوصیه که شما مینویسید و هیجانات خودتون رو به عاملی که اون هیجانات رو باعث شده، بروز میدید.
مثلا اگه پدر شما باعث خشمتون شده، بلافاصله، خشمنامهای مینویسید و بدون هیچ سانسوری خشمتون رو در خشمنامه به اون بروز میدید.

خشمنامه یک نامهی خصوصیه که شما مینویسید و هیجانات خودتون رو به عاملی که اون هیجانات رو باعث شده، بروز میدید.
مثلا اگه پدر شما باعث خشمتون شده، بلافاصله، خشمنامهای مینویسید و بدون هیچ سانسوری خشمتون رو در خشمنامه به اون بروز میدید.
چون خشمی که در طول روز تجربه میکنیم، حالمون رو خراب میکنه. اغلب نمیتونیم به شکل درستی اون رو تخلیه کنیم. یا باهاش مواجه بشیم. بهترین کار اینه اون خشم رو از یکم بالاتر بهش نگاه کنیم.
به فکر کردن به افکار، میگن تفکر کردن.
به خشمتون باید تفکر کنید.
وقتی خشمگین میشید، انگار کلهتون داغ میکنه و دیگه نمیفهمید چی میشه. پس بهتره که افکار رو بیرون بکشید و یکم از فاصلهی دورتر بهشون نگاه کنید.
خشمنامه دقیقا همین کار رو انجام میده.
علاوه بر تفکر، خشمنامه باعث میشه خشمی که هر عاملی ایجاد کرده، روی خودش تخلیه بشه.
در نتیجه، وقتی پدرت، تو رو عصبی کرده، خشمت رو روی خودش خالی میکنی. و روی خودت یا شخص دیگری یا حتی خودِ حقیقیش خالی نمیکنی. اینطوری حجم بسیار زیادی از فشارهای روزانهای که تجربه میکنی کم میشه.
ازنشر از روزمرگی با جویان
نوشتههای دیگر من: