در پست قبلی نوشتم که قرار شد که یک زبان سمت سرور یاد بگیرم تا بتوانم سایتی رو بسازم که اطلاعات مشاغل را توسط صاحبان مشاغل بگیرد و در بانک اطلاعاتی ذخیره کند . در واقع نام این کار وارد کردن اطلاعات به صورت جمع سپاری می باشد به نام crowdsource data-entry.

تکنولوژی انتخابی من در آن زمان که اواسط سال ۲۰۰۰ (تابستان ۱۳۷۹)بود (ASP (active server pages و پایگاه داده اکسس مایکروسافت (Ms-Access) بود ، بعد از کمی تحلیل قرار شد که یک سایت با گروه بندی های شبیه نیازمندیهای همشهری و ترکیب سایت یاهو با همکاری دوستم درست کنم ولی از اونجایی که به سایت یاهو علاقه خاصی داشتم لوگو سایت رو با فونت یاهو ترکیب کردم که البته یکجورایی ناقض حق کپی رایت یاهو میشد که بعد لوگو رو تغییر دادم .در مود حق کپی رایت رنگها و لوگو بعدا توضیح میدهم که دقیقا مرز این کپی رایت در دنیا چیست .

چون من با یک شرکت خدمات دهنده اینترنتی آشنا شده بودیم تصمیم گرفتم از دامنه و میزبانی اونها استفاده کنم تا هزینه های جانبی موقتا نداشته باشم ، نام دامنه زیبایی داشتند به نام گویا ، اما با پسوند دات نت gooya.net که البته دات کام آن یک سایت سیاسی هست و شاید هم گویا دات نت محبوبیتش را از شباهت اسمی که در نتایج جستجوی های وب با گویا دات کام اصلی به دست آورده بود.و البته وقتی شرکت در روزنامه همشهری آگهی میداد آدرس سایت هم زیر تبلیغ قرار میگرفت. اولین استارت آپ من با نام گویا دات نت لانچ شد و بعد از مدت کوتاهی بیش از ۲۰۰۰ آگهی توسط مردم وارد وب سایت گویا دات نت شد. .


ولی سرانجام بعد از دو سال به دلیل مسائلی که بهش میپردازم از ادامه کار بر روی گویا دات نت دست کشیدم. .
در مدت فعالیت گویا دات نت چند کار وب سایت با دستمزد بالا گرفتم و این تردید رو در من ایجاد کرد که ادامه دادن مسیر طراحی و برنامه نویسی وب سایت به صورت فریلنسری بهتر از انتظار برای رشد یک سایت تبلیغات اینترتی (استارت آپ) است که البته اون روزها نتیجه اعداد بر روی کاغذ همینطور بود . لذا دلیل محکمی برای قانع کردن خودم پیدا کردم که سایت گویا دات نت بی فایده است. که همین موضوع بعدها باعث تغییر تفکرم شد . .
ادامه دارد......
