ویرگول
ورودثبت نام
ژوبین مقدس
ژوبین مقدسمی‌نویسم از چیزهایی که در مسیر می‌بینم؛ از مبارزه، میل، تردید، شکست و دوباره برخاستن. نه برای رسیدن به پاسخ، برای دقیق‌تر پرسیدن.
ژوبین مقدس
ژوبین مقدس
خواندن ۳ دقیقه·۲ ماه پیش

قربانی کردن به مثابه رها کردن

Painting:Title: Huike Offering His Arm to BodhidharmaSesshū Tōyō-1496
Painting:Title: Huike Offering His Arm to BodhidharmaSesshū Tōyō-1496

روایتی است از بودی دارما[1] که پس از غزیمت از هند به چین برای 9 سال در غاری به مراقبه نشست.سالکی به نام هویکه برای کسب معرفت از استاد به آستانه غار میرود به امید اینکه استاد اورا به شاگردی بپذیرد و راه حقیقت غایی را نشانش دهد.روزها در برف در جلوی غار منتظر میماند تا سرانجام استاد بیرون می آید و میگوید چه میخواهی که اینگونه به آن چنگ میزنی؟

هویکه: سرشت بودا را نشانم بده جانم را آرام کن.

بودی دارما: تا وقتی به دنیا چسبیده ای و از آن نا امید نشده ای چیزی برای یافت نیست.

هویکه با شمشیرش دستش را قطع میکند! و میگوید :
تن چه اهمیتی دارد در برابر بیداری؟

بودی دارما: تو همواره در تنت بیدار میشوی بدون تن بیداری ممکن نیست!

 این داستان همواره خیالی توصیف شده اینهم ترکیبی از تخیلات من بود با بقیه ولی اگر همینجا هم داستان را ادامه ندهیم مطلب زیر توصیف کننده جمله آخر استاد به هویکه است."تو همواره در تنت بیدار میشوی "

قربانی کردن به مثابه رها کردن

بدن همون مکانه و‌ نه الزما مکان جغرافیایی بلکه ادراک حسی در میان کثرات ابژه ها( که آنها هم بسته به فیلتر شناختی سوژه فقط ابژه بنظر می آیند) ، سوژه هم که مسئولیت وحدت بخشی خودش را در میان کثرات درک شده دارد (بازتابش معکوس از طریق نفی-شناخت) ، پس این «بدن را قربانی بودن بودایت کن» به مثابه رها کردن چسبندگی ها، دل بستگی ها و کشش های امیالی است که سوژه از طریق ذهن-بدن در میان کثرات دنیا (دنیای درون-بیرون ) تجربه میکند و او را برده خود میسازند و از حضور در اینجا اکنون جدا میکنند( حضوری دائمی که این دائمی بودنش هم نیم‌نگاهی به بی دوامی اش دارد در واقع بی دوامیه دائمی)! پس بدن فقط دست و‌پا هم نیست( که با قطع کردنش رهایش کنی) بلکه هر دو ساحت ذهنی و فیزیکی را شامل می شود که آنرا بدنذهن (بی فاصله) می نمامم . پس این چسبندگی ها به مثابه نقاط اتصال کوتاه (فی الواقع موقت و پر رنج) را باید قربانی (رها) کرد نه فقط بدن یا فقط ذهن را! بدون بدن مکانی نیست ، اگر بیداری در اینجا-اکنون است، بدن اینجا است و ذهن اکنون از این رو بدن مکان است و‌ذهن زمان و زمان فرصت وجود داشتن مکان است پس اینجااکنون هم ( بی فاصلست) ، بدون بدنذهن زمانی هم نیست که به لغت بی پایان در بیداری معنا بدهد!

پس حالا من به هویکه میگویم اگر میخواهی جانت آرام شود باید آنرا برایم بیاوری تا آرامش کنم ولی...
دستت را بریدی حالا بدون دست چگونه میخواهی جانت را برای من بیاوری؟

 

 


[1]  بنیان گذار مکتب ذن بودیسم که از هند به چین سفر کرد و اولین پیر ذن در چین لقب گرفت. پایه گذار برداشتی کل نگر از بودیسم که منهای داستانهای متعدد از علت سفرش به چین با نقل قول بسیار معروفش سلسله ای از مکاتب را برای ما پسینیان به یادگار گذاشت که گامی بسیار بزرگ رو به جلو در آگاهی بودیسم از بیار از مفاهیم بنیادی آن همچون تهیت،سوژه و مراقبه شد. آن نقل قول اینست:

یافتی عظیم بیرون از کلام و مفاهیم؛
اشاره بی واسطه به دل؛
دیدن سرشت خویش و بودا شدن

رهاییمراقبهبودیسمخویشتنقربانی
۱
۰
ژوبین مقدس
ژوبین مقدس
می‌نویسم از چیزهایی که در مسیر می‌بینم؛ از مبارزه، میل، تردید، شکست و دوباره برخاستن. نه برای رسیدن به پاسخ، برای دقیق‌تر پرسیدن.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید