تا قبل دیدنت نمیدونستم پروانه های آبی چه شکلی ان !
وقتی دستمو گرفتی و تونستم کنارت خودم باشم ، همونجاهایی که حس امنیت از گوشه ی لبخندت بهم منتقل میکردی .. همونجاها یه گوشه ای از قفسه ی سینه ام پر از پروانه کوچولوهای آبی شد که هربار بیشتر چشماتو بهم دوختی ؛ پروانه هام بیشتر بال زدند .
همیشه فکر میکردم اگه نوشته هام کلیشه ای باشند ، جالب نمیشند اما ؛ الان میفهمم زبان "عشق" یعنی کلیشه نویسی.
عشق هرگز تو رو پیدا نخواهد کرد مگر تو خودت را برای آن آماده کنی .
احساسات آدم ، خاطرات رو میسازن و خاطرات تنها چیزهایی هستند که از این دنیا برامون باقی میمونند .
آدم هایی که ریشه احساسات رو درون خودشون از بین بردن هرگز قادر به خاطرسازی نخواهند بود .