یه پیرزن حدودا ۷۵ سالهای همسایه ما بود که ما بهش میگفتیم ننه عبدالحسین!
یعنی مثل "داییِ سوباسا" و پدرِ پسرِ شجاع" و "همسرِ ملکه انگلستان" ایشون هم اسم نداشت و همه بهش میگفتن "ننه عبدالحسین"!
ننه عبدالحسین تنها بود و شوهرش سالها پیش مرده بود. با پسرش و عروس و نوههاش زندگی میکرد.
پسرش عبدالحسین، قیرگونی و آسفالتکار بود. نصف خونههای محل بخاطر قیرگونی و اسفالت عبدالحسین سرپا بودن و زمستونا نم و چکه بارون نداشتن. یجوری عایق بندی میکرد که ساعت رولکس اینقد ضدآب نیست، یعنی پشت بوم داریم بعد ۲۰ سال هنوز ضد آبه!
از مبحث اصلی دور نشیم. ننه عبدالحسین تو ۷۵ سالگی یهو کبدش از کار افتاد. بردنش بیمارستان رفت تو کما و تموم!
یعنی میگم تموم، جوری که گواهی فوت صادر شد. حلواشو پختن. اعلامیه رو زدن. سیاه پوشیدن و قبرشو کندن و واس ختمش آماده میشدن. رفتن جنازهشو تحویل بگیرن، ببرن برای کفن و دفن که یکهو مامور سردخونه وقتی کیشه رو بیرون میکشید دید "ععع چرا کیسه بخار داره؟" دکتر و پرستار اومدن بالا سرش دیدن "ععع اینکه زندهس"
بدو بدو همه بردنش تو بخش و دوباره بستری شد و گواهی فوت باطل شد و تا ننه بهوش نیومده لباس مشکیها رو دراوردن و آگهی رو پاره کردن و قبر پر کردن و با خنده و حیرت دور ننه جمع شدن!
ننه انگاری سالمتر از قبل شده بود. تو اون عالم ریست فکتوری شده ازون دنیا برگشته بود. حالش بهتر از قبل بود. از خوابهایی که وقتی مُرده بود تعریف میکرد و میخندید! از زنده بودنش عشق میکرد.
(این قسمت ماجرا رو قطعا باور نمیکنید اما خب اشتباه میکنید!)
ننه عبدالحسین تو همون سال با پیرمردی که برای عیادتش هم اومده بود ازدواج کرد. پیرمرد هم دستکمی از خودش نداشت. سن بالا و از کار افتاده. یعنی اگه دم و دستگاه ۲تاشون رو باهم سرهم میکردی مجموعا یه آدم نصفه هم از توش در نمیومد ولی خب باهمجفت بودن. خیلی بهم میومدن. پای درددل هم بودن!
۱۰ سالی باهم زندگی کردن تا ننه عبدالحسین ۵سال پیش مُرد. اینبار جدی جدی مرد. یعنی اولش شک داشتن که مرده. منتظر موندن تا دکترا دقیق چک کنن واقعا مرده باشه باز خرج الکی نکنن. ولی خب اینبار خیلی دقیق و جدی مرد.
پوووف...
غرض از این حجم از نگارش این متن فقط این بود که بگم کاش قبلِ مردنِ ننه عبدالحسین یه تیکه از ناخنی، مویی، پوستی چیزی از ننه عبدالحسین میگرفتن و علم اینقد پیشرفت کرده بود که میشد از DNA ننه عبدالحسین انگیزه برداشت کرد و به بقیه تزریق کرد. یعنی اگر یک درصد از انگیزه و امید به زندگی ننه عبدالحسین رو من داشتم الان ۸تا بچه قد و نیمقد داشتم که مثل ۱۰۱ سگ خالدار ازم بالا میرفتن!
ولی خب ندارم دیگه، چیکار کنم؟!
#جواد_داوری