کابل پایتخت افغانستان بزرگترین شهر این کشور، با سابقه 3500 ساله است. کابل از زمان طالبان خسارات زیادی دید و پس از حذف طالبان رونق گرفت. این روزها ساختمانهای جدید، رستورانهای فانتزی و بازارهای شلوغ در تمام کابل دیده میشود. اما هنوز که هنوزه کابل سرپا نشده است. زیر ساختهایی مثل آب لولهکشی و برق برای بسیاری مردم در کابل آرزوست. جادهها امنیت لازم را ندارند و لازم است تا کامل بازسازی شوند.

یک از مکان های دیدنی افغانستان موزه مین عمر است که در آن انواع مینهای استفاده شده در جنگ افغانستان همراه سایر سختافزارهای جنگی که در دهههای اخیر در افغانستان به کار رفته بودند؛ به نمایش گذاشته شدهاند. افغانستانهای یکی از پر مینترین کشورهای جهان است که قربانیان غیر نظامی زیادی داشته است. به طورغمانگیزی این مینهای دفن شده در زمین جان و یا دست و پای کودکان کنجکاو و بازیگوش زیادی را گرفتهاند.
سازمان پاکسازی مین افغانستان (OMAR) در سال 1990 برای کمک به مبارزه با این مسئله تشکیل شد. تیم 500 نفر در این تیم کار نسبتاً استرسزای از بین بردن مینهای زمینی از زمینهای داخل افغانستان انجام میدهد و یک ساختمان با آجر سفید ساده (موزه مین عمر) در کابل یافتههای آنها را به نمایش میگذارد.
?
علاوه بر مینهای زمینی، در این موزه بمبهای خوشهای، موشکها، اسلحههای منفجر نشده و بمبهای هوایی هم به نمایش گذاشته شدهاند. حتی مینهای روسی در این موزه وجود دارند که کودکان غالبا آنها را به دلیل رنگارنگ بودنشان با اسباب بازیهای پلاستیکی اشتباه میگیرند. زمینهای اطراف این موزه شامل مجموعه جالبی از راکتها، موشکهای زمین به هوا و هواپیماها، هلیکوپتر جنگی و یک جنگنده MiG است.
قبل از رفتن به موزه مین عمر در جریان باشید که بدون هماهنگی به شما اجازه بازدید از موزه را نمیدهند و لازم است ابتدا از طریق دفتر اصلی OMAR در کابل هماهنگی لازم را انجام دهید.
کاخ سلطنتی دارالامان قرار بود سمبل درخشانی از آینده مدرن افغانستان باشد اما اکنون به دلیل بمباران به ویرانه تبدیل شده است. دارالامان یکی از جاهای دیدنی افغانستان است که در ویرانههای خارج از شهر کابل قرار گرفته است. امان الله خان، حاکم افغانستان بین سالهای 1919 تا 1929، دستور ساخت این بنای چشمگیر را صادر کرد، قصد داشت این کاخ محور و مرکز جدید پایتخت کشور باشد. این منطقه قرار بود شهرکی باشکوه و با سبک اروپایی باشد.
?
نیازی به گفتن نیست که شهر هرگز ساخته نشد. حاکمان بعد از امان الله خان نقشهها و اصلاحات او را تغییر دادند دارالامان توسط مجاهدین در سال 1990 به آتش کشیده شد و در سال 2012 توسط طالبان هدف بمباران قرار گرفت و کاخی که قرار بود نماد آرامش و پیشرفت باشد به ویرانه تبدیل شد. دیوارهای قصر دارالامان، تاریخ افغانستان، عظمت، جاهطلبیها، خونریزی و خشونت و در نهایت مقاومت و امید را به نمایش میگذارد.
قبل از جنگ داخلی در اواسط دهه 1990، باغ وحش کابل حیوانات عجیب و غریب را در خود جای داده بود که متأسفانه، بیشتر آنها در طی جنگ کشته شدند و یا فرار کردند. اما برخی از آنها در اسارت و عذاب درگیریها بودند. مشهورترین حیوان باغ وحش شیر مرجان بود. این شیر توسط باغ وحش کلن به کابل اهدا شد.
?
داستان شیر مرجان چندان خوشایند نیست و این شیر به همراه شیر مادهاش به نام چوچا مورد اذیت یک سرباز قرار گرفتند و شیر مرجان آن سرباز را کشت. روز بعد برادر آن سرباز با نارنجک دستی به شیر حمله کرد. بر اثر انفجاری ناشی از این حمله شیر نابینا و ناشنوا شد و پاهایش لنگ شدند و نیمی از دندانهایش را از دست داد. داستان این شیر عاشق در تمام جهان تاثیر زیادی داشت. شیر تا سال 2002 زنده بود و بعد بر اثر کهولت سن مرد. شیر مرجان در باغ وحش کابل دفن شد و مجسمهای برنزی در ورودی باغ وحش برای یادبود آن قرار داده شد که تبدیل به یکی از جاهای دیدنی افغانستان شده است.
آخرین کنیسه فعال در افغانستان توسط زابلون سیمینتوف، آخرین یهودی باقیمانده در افغانستان اداره میشود. یهودیان در 1500 سال گذشته در افغانستان زندگی میکردند و جمعیت آنها در سال 1948 بالغ بر 5000 نفر بود. در قرن بیست و یکم تعداد یهودیان افغانستان به حدی کاهش پیدا کرد که در حال حاضر تنها یک کنیسه در حال کار در کل افغانستان وجود داشت.
?
کنیسه در خیابان گل کابل قرار دارد و از جاذبه های گردشگری افغانستان است که سالها مرکز جدال دو یهودی زابلون سیمینتف و اسحاق لوین بود. این دو بارها همدیگر را به طالبان معرفی کردند. در سال 2005 با مرگ لوین این دشمنی به پایان رسید و سیمینتوف تنها یهودی باقیمانده در کل افغانستان شد. حتی همسر و فرزندانش هم در اسرائیل هستند.
موزه کابل زمانی یکی از بزرگترین موزههای جهان و از جاهای دیدنی افغانستان است. نمایشگاهی که از سکههای طلای هلنیستی گرفته تا مجسمه بودایی و برنزهای اسلامی را در خود دارد و بر موقعیت افغانستان در چهار راه آسیا شهادت میدهد. این موزه در سال 1919 افتتاح شد متأسفانه به سرعت در خط مقدم جنگ وحشتناک مجاهدین برای کابل قرار گرفت. از سال 1992 تا 1994 این موزه به عنوان پایگاه مجاهدین مورد استفاده قرار گرفت. در این دوره موزه به غارت رفت. همزمان با این غارت، طبقه دوم این موزه در اثر حمله آسیب دید.