
گوشیهای هوشمند بهعنوان یکی از دستاوردهای فنّاوری و ارتباطات، بهسرعت جایگاه ویژهای در زندگیهای افراد پیدا کردهاند.
از آنجایی که این دستگاه ها دارای امکانات فراوان هستند، بسیاری از افراد، از جمله بزرگسالان و کودکان، از آنها استفاده میکنند.
با اینحال، برخی از متخصصین در حوزه تربیت کودکان، به شدت معتقدند که این دستگاهها برای کودکان مضر هستند و نباید به آنها اجازه بازی با گوشی را بدهیم.
در این مقاله به بررسی این موضوع میپردازیم و دلایلی را برای آن که چرا کودکان نباید با گوشی بازی کنند، بررسی میکنیم.
برای توضیحاتی درباره اینکه چرا کودکان نباید با گوشی بازی کنند، میتوان به چند عامل اشاره کرد.
اولاً، استفاده از گوشی ممکن است باعث افزایش میزان استرس و اضطراب کودکان شود.
بازیهای موجود در گوشیها ممکن است برای کودکان تنها یک شیوه خوشگذرانی باشند،
اما به دلیل محتوای آنها یا نحوه ارائه آنها، ممکن است باعث ایجاد استرس و اضطراب در کودکان شوند.
ثانیاً، استفاده از گوشی ممکن است باعث کاهش فعالیتهای فیزیکی کودکان شود.
بازیهای موجود در گوشیها معمولاً به صورت سرگرمیهای خاموش و نشستنی هستند و ممکن است باعث کاهش فعالیتهای فیزیکی کودکان شوند که در نتیجه ممکن است به افزایش احتمال ابتلا به بیماریهای مرتبط با نبود فعالیتهای فیزیکی منجر شود.
سوماً، استفاده از گوشی ممکن است باعث ایجاد اعتیاد در کودکان شود.
استفاده مداوم از گوشی به صورت بازی و سرگرمی ممکن است باعث ایجاد اعتیاد در کودکان شود که در نتیجه ممکن است باعث کاهش تمرکز و توجه کودکان شود و در نتیجه باعث کاهش عملکرد تحصیلی آنها شود.
چهارماً، استفاده از گوشی ممکن است باعث شود که کودکان از تعامل با افراد دیگر کمتر استفاده کنند.
استفاده از گوشی به صورت مداوم ممکن است باعث شود که کودکان کمتر با دوستان و خانواده خود تعامل داشته باشند که در نتیجه ممکن است باعث کاهش مهارتهای اجتماعی و ارتباطی آنها شود.
با توجه به این موارد، بهتر است که برای کاهش استفاده کودکان از گوشیها،
به صورت منظم فعالیتهای فیزیکی برای آنها تدارک دیده شود و همچنین بهتر است که زمان استفاده از گوشیها توسط کودکان محدود شود.
در نهایت، توجه به این نکته حائز اهمیت است که نباید به عنوان یک راهحل آسان،
کودکان را به استفاده از گوشی ترغیب کرد و باید به دنبال راهحلهای بهتر و موثرتر برای خلق فرصتهای سرگرمی و تفریح برای کودکان باشیم.
بازیهای گوشی بهدلیل برخی از ویژگیهایشان، مانند تنوع بسیار بالا و تحرک سریع، میتوانند باعث افزایش خطر ابتلا به اختلالات رفتاری شوند. چنین بازیهایی باعث افزایش تحریکات روانی و سرعت عمل کودکان میشوند که ممکن است باعث اختلال در خواب، افزایش تنش و اضطراب، نارضایتی و استرس شوند.
این مسائل بر روی روان کودکان تأثیرات بسیار بدی دارند و ممکن است در بلندمدت، باعث ایجاد مشکلاتی برای کودک شوند.
بازی با گوشی مانند همهجا بودن یک شبکه اجتماعی در جیب کودک است.
این مسئله باعث میشود که کودکان به یادگیری و شناخت جهان اطراف خود علاقهای نداشته باشند و به جای آن، تمام توجهشان به بازی و دنیای مجازی باشد. این موضوع باعث کاهش تمرکز و توجه کودکان میشود که ممکن است باعث شکست در تحصیلات و کاهش اعتماد به نفس شوند.
بازی با گوشی ممکن است باعث کاهش تواناییهای اجتماعی کودکان شود.
در دنیای مجازی، کودکان اغلب شبیهسازی ارتباطات اجتماعی را تجربه میکنند و برای یادگیری تعاملات اجتماعی، بهجای صحبت کردن با دیگران، از پیام رسانهای مختلف استفاده میکنند.
این موضوع باعث کاهش تواناییهای اجتماعی آنها میشود و ممکن است در آینده باعث شکست در برقراری روابط اجتماعی آنها شود.
بازی با گوشی ممکن است باعث افزایش خطر ابتلا به بیماریهای چشمی شود.
استفاده طولانی مدت از صفحه گوشی ممکن است باعث خستگی چشم و افزایش خطر ابتلا به بیماریهای مربوط به چشم شود.
علاوه بر این، استفاده زیاد از گوشی ممکن است باعث کاهش کیفیت خواب شود که ممکن است باعث کاهش سلامت عمومی شود.
برای جلوگیری از بازی کودکان با گوشی، راهکارهایی وجود دارد که میتوانیم از آنها استفاده کنیم. این راهکارها عبارتند از:
یکی از راهکارهایی که برای جلوگیری از بازی کودکان با گوشی پیشنهاد میشود،
محدود کردن زمان بازی است. بهجای اینکه به کودکان اجازه دهیم هر زمانی که میخواهند با گوشی بازی کنند، بهتر است زمان مشخصی برای بازی با گوشی تعیین کنیم تا از زمان بیش از حد صرف بازی با گوشی جلوگیری کنیم.
محدود کردن نوع بازیهایی که کودکان با گوشی بازی میکنند،
نیز میتواند بهعنوان یک راهکار مفید در جلوگیری از بازی با گوشی برای کودکان استفاده شود. بهتر است بازیهایی که از نظر تحریکات روانی بیش از حد ایجاد میکنند، مانند بازیهایی که محتوای خشن دارند، به کودکان نمایش ندهیم
استفاده از گوشیهای هوشمند برای مدت زمان طولانی میتواند برای چشم کودکان مضر باشد.
نور آبی که توسط صفحه نمایش گوشی تابیده میشود میتواند باعث خستگی چشمها و ایجاد استرس بر روی سیستم عصبی کودک شود.
همچنین، استفاده بیش از حد از گوشی میتواند باعث عدم تمرکز و کاهش حافظه کودک شود. بنابراین، برای حفاظت از سلامت چشم و سیستم عصبی کودکان، بهتر است زمان استفاده از گوشی را محدود کرده و از نور آبی کمتری در صفحه نمایش استفاده کنید.
همچنین، بهتر است کودکان را به فعالیتهای دیگری مانند بازی در فضای باز و خواندن کتاب تشویق کنید.
با توجه به تحقیقات اخیر، استفاده از گوشی همراه و دستگاههای الکترونیکی دیگر میتواند به کاهش حس خلاقیت در کودکان منجر شود.
یکی از دلایل آن این است که استفاده بیش از حد از این دستگاهها میتواند باعث تنبلی ذهنی شود و با توجه به اینکه کودکان در اوایل دوران بدوی خود در حال یادگیری هستند،
این موضوع میتواند تأثیر بسیاری بر روی تواناییهای خلاقیت آنها داشته باشد. بنابراین، میتوان به عنوان پدر و مادر یا مربی، تلاش کرد که محدودیتهایی را در استفاده از گوشی همراه برای کودکان تعیین کنیم و به جای این دستگاهها، فضای باز و فعالیتهای خلاقانه را برای کودکان فراهم کنیم.
بسته به نوع بازی و محتوای آن، سنین مختلفی برای بازی کردن با گوشی تلفن همراه قابل قبول هستند.
برخی از بازی ها برای کودکان زیر ۳ سال مناسب نیستند، در حالی که برخی از بازی ها برای سنین ۱۸ سال و بالاتر رده بندی شده اند و توصیه نمی شود که کودکان از آنها بازی کنند.
اگرچه، برای کودکان زیر ۱۳ سال توصیه می شود تا بازی های مجازی را با حضور و نظارت والدین یا ناظر بزرگسال بازی کنند.
برگرفته شده از netstan.com