
در محلی که خدمت سربازی را گذراندم درجه نظامی و مدرک تحصیلی اهمیتی نداشت، و سرباز، سرباز بود و همه به چشم سربازی در پایین ترین حد ممکن دیده میشدند.
یکی از وظایف هر روز ما نظافت بود. هر روز باید تمام میزها تمیز میشد، طی کشیده میشد و... و ما به این موضوع اجباری عادت کرده بودیم، ولی چیزی که من رو خیلی اذیت میکرد یکی بودن بود! یکی باید اتاق افسر ارشد را طی میکشید، یکی دستمال میکشید، یکی سطل زباله را خالی میکرد و ...
و بدتر از همه چیز این بود که من جزو همان یکیها بودم، فرقی نمیکرد چه کسی اتاق رو تمیز کنه، مهم این بود که یکی تمیز کنه و این موضوع چقدر من رو اذیت میکرد، خیلی بیشتر از تمیز کردن!
من یکی از آن یکی ها بودم.
رها شدن از یکی همیشه دغدغه من بوده.
اگر مشتری به من زنگ بزنه و بگه دنبال یکی میگردم که ویدیو تبلیغاتی بسازه من خیلی مشتاق به گرفتن ان کار نیستم، ولی اگر زنگ بزنه و بگه میخوام حتما شما این کار رو انجام بدید همیشه تمام تلاش خودم رو برای بهترین کار انجام میدم.
برای رسیدن به یکی نبودن باید خودمون رو متمایز کنیم، برای متمایز شدن باید کار متمایز انجام داد و برای کار متمایز انجام دادن باید متمایز یادگرفت و عمل کرد.
پس متمایز آموزش ببینید و متمایز باشید
و لطفا یکی نباشیم!