این روزها، روزهای سختی بر من میگذرد... امشب با مهدی جعفری بعد از مافیا قدم زدیم و صحبت کردیم... از هر دری صحبت کردیم...
این روزها خسته، مردد و بی انرژی هستم... بیشتر دلم میخواهد که شرایط زندگیم کاملا عوض شود... به خیلی چیزها دارم فکر میکنم... میدانم از دیدگاه مسئولیت پذیری این طرز فکر درست نیست که ما منتظر تغییر شرایط باشیم و خودمان هیچ کاری انجام ندهیم... اما خیلی خسته ام... دلم میخواهد بروم گوشهای دنج، بی هیچ مسئولیت و نگرانی رمان بخوانم...
همین دلخوشی ساده...
همینقدر ساده و نزدیک و همانقدر هم دور و دشوار....