ویرگول
ورودثبت نام
جواد محمودی
جواد محمودیدانشجوی ارشد روانشناسی شناختی هستم و ذهن کنجکاوی دارم، نوشتن و تولید محتوا را دوست دارم و پادکست زیاد گوش میدم، همین!
جواد محمودی
جواد محمودی
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

ای لهجه‌ات زِ نغمه‌یِ باران، فصیح‌تر!

آدمی نیست که عاشق نشود فصلِ بهار...
آدمی نیست که عاشق نشود فصلِ بهار...

وقتی که حرف میزنی... دُر از لبانت می‌ریزد...

حضورت مثل نسیمی است که بر جان بیابان می‌وزد... مثل بارانی است که بر لبِ ترک خورده‌یِ کویر می‌بارد...

تو مثل صدایِ آرامش بخشِ امواج هستی... تو همان حسی هستی که وقتی بچه بودم و صبح برفی از خواب بیدار می‌شدم و مدرسه تعطیل بود، داشتم...

تو حرف نمیزنی، شعر میگویی: قند و نبات از لبانت می‌ریزد...

تو نمیخندی، جادو میکنی، سِحر می‌کنی آدمی را...

تو مثل نسیمِ دل انگیز پاییزی... تو مثل شُر شُر باران بر شیشه‌ی پنجره‌ای...

تو خوبی...

اسمت! ذکرِ مداومِ لب‌هایم هست...

شعرعاشقانهدلنوشتهعشقشاعرانه
۵
۰
جواد محمودی
جواد محمودی
دانشجوی ارشد روانشناسی شناختی هستم و ذهن کنجکاوی دارم، نوشتن و تولید محتوا را دوست دارم و پادکست زیاد گوش میدم، همین!
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید