بغض چیست؟
چیزیه که هر روز، هر ساعت، هر لحظه، تو تعریف حالم معنی دار میشه...
آره، گفتنش زحمت زیادی نداره...اینکه
«پر بغضم»
از کجا میاد این همه بغض؟!
فکر کنم یه تن گریه به خودم بدهکارم...
ولی واقعا از کجا میاد؟ فکرشو که میکنم میبینم هر چیزی که می‌فهمم و درکش میکنم و میشناسمش بیشتر منو پُرم می‌کنه...
چرا؟!
چون من چیزایی رو میبینم و حس میکنم که خیلیا از درکش عاجزن؟حتی بعضیاشونو توی خودم میبینم؟
شایدم فقط بخاطر اینکه نمی‌تونم چشممامو روشون ببندم؟در حالی که همون خیلیا خیلی راحت اینکارو میکنن؟
نمی‌تونم جواب هیچکدوم از اینارو بدم.شاید خود
اینم دلیلیه واسه اینکه مخزن بغض منو پر تر بکنه...
اگه گریه کنم خالی میشم؟! واقعا خالی میشم؟! بعدش چی؟! بعدش همه اینا بازم شروع میشه یا نه؟!
اصلا می‌تونم گریه کنم؟ چقد تا حالا سعی کردم؟! یادم نمیاد... پس ینی خیلی کم بوده
چه اتفاقی باید بیفته؟ چی میتونه این بغض چندین ساله رو بشکنه؟
آیا اتفاقات خوب و بدی که برام میفته به قد و قواره بغضم میاد؟ میتونه شکستش بده؟!
دارم همین لحظه هم حسش میکنم. درست وسط سینم. همیشه احساس میکنم قراره سینمو بشکافه و بیاد بیرون ولی نمیاد...
دوباره بغضم گرفت!
