ناتمام

ا

قلبش پر شده بود از سیاهی
انقد خودشو توی تنهایی
غرق کرده بود که
یادش نبود آخرین باری که
دونفری یه خیابونو باهم قدم
زدن کی بوده

تنها چیزی که ذهنش
رو درگیر کرده بود
اون روزی بود که با کلی عشق
رفت تا ببینتش
میخواست سوپرایزش کنه
یه پلاک خریده بود به اسم خودش
میخواست خودش بندازه گردنش

میدونست همیشه سر یه ساعت خاصی
توی کافه میشینه

کتاب میخونه و یه قهوه ی تلخ هم کنارش

شال و کلاه کرد و حرکت کرد سمت کافه

دستش که رفت رو دستگیره ی در
یهو ایست کرد

چشماش باور نداشت چیزی که میدید رو
اون بود اما دست تو دست کسی دیگه
خشکش زده بود

روزای آخر انقد سرد شده بود که هرچقدر میخواست بهش نزدیک بشه
اون دوری میکرد

اما حالا دلیل اون همه سردی جلوی چشماش بود
بهش پیام داد کجایی

جوابی نیومد

#کمک کنید کامل شه