اورا خدا
قطعا برای من آفریده بود
فرشته بود
اما فرشته ی عذاب
بودنش یک درد
و نبودش هزاران درد بود
همیشه توی رویاها
آسمان را ابری و بارانی
میدیدم
و او را چتر به دست منتظر آمدنم
خورشید را از خاطراتم حذف کردم
که طلوع دوباره اش مرا از
شیرینی خاطراتم بیرون نکشد
هنوز صدایش درون گوشم
میپیچد
چشمان تو دریاست
غرق شده ام در چشمانت
تکرار و تکرار و تکرار
بالاخره نیرویی مرا از رویا هایم جدا کرد
آهای یاسی
کجایی چرا جواب نمیدی
مات شدی به صفحه گوشی چی نگاه میکنی
به خودم اومدم
دیدم قطره های اشکم صفحه ی گوشی رو خیس کرده
نگاهم مات لبخندش مونده بود