بچههای توی خونه گرمی زندگی هستن. بدون بچهها زندگی سوت و کوره. هر زوجی توی خونه آرزوش اینه بچه باشه و بزرگ شدنش رو بازیگوشیاش رو ببینه. هر زوجی دوس داره نگاه کنه ثمرهی عشقش رو ببینه و از هر لحظه بودن با اون لذت ببره. ذوقی که موقع بزرگ کردن بچه هس قابل قیاس با هیچ لذتی نیس.
وقتی بچه میخنده، خندهی شیرین و دانشین اون کوچولو قند رو تو دل هرکسی آب میکنه. لحظه به لحظهی این حسها شیرینه و هیچکس دوس نداره ثانیهای از اون رو از دست بده خصوصا روزای اولی که بچه دنیا میاد و هرروز در حال تغییره. از کوچولویی که روزای اول توی بغل مادرش آروم میگیره و فقط تو فکر خوابشه و شیر خوردن تا موقعی که بزرگ تر میشه و با تعجب به اطرافش نگاه میکنه و چشمای کنجکاوش به هر سمتی خیره میشن.
از اولین حرفای نامفهوم و بامزهای که از اون دهن کوچیک و فندقی بیرون میاد تا اولین بار که مامان یا بابا میگه و کل خانوادرو دیوونه میکنه. یکی از لحظههای خیلی شیرین که هیچ زوجی نمیخواد از دستش بده و دوس داره تو لنز دوربین هم ثبتش کنه موقعی ایه که کوچولو شروع به راه رفتن میکنه و قدمهای اولش رو برمیداره.
از بغل مادرش بلند میشه و با گامهای کوچیک و آهسته به سمت پدرش میره و کم کم میدوئه تا تو بغل پدرش جا خوش کنه. این حس شیرین رو باید جشن گرفت. میتونین یه جشن کوچیک با یه تم مناسب مثل شخصیت های کارتونی مورد علاقه کوچولوتن بگیرین و دوستها و آشناهاتون رو توی این شادی شریک بشین.