
سفره ها افکنده آن سلطان عشق
پر ز جام و باده و احسان عشق
میر عشقست او که مهمان می کند
می بخواند مر تو را مهمان عشق
خوان جان افکنده سلطان در میان
خود به کف بگرفته او میزان عشق
شه ملائک را فراخوان کرده است
تا که بینند مظهر و ارکان عشق
وای از این خوانی که افکند از کرم
می رسد هر سو شرر از کان عشق
باده خواران ره بدین منزل کنید
پر شده این خانه از مرجان عشق
شاه خوش قامت به در استاده نک
کف زنان دعوت کنان بر خوان عشق
شاهدا بر خیز و بین کز بخت خوش
نغمه آید دم به دم ز الحان عشق
(نوشته شده در 98/3/18)