لطف سحر

وقت آن شد که دگر بار پیامی برسد

باده ی سرخی و صهبای تمامی برسد

گوش هش باز کند طالب الحان سحر

شنود بانگ که بی لفظ و کلامی برسد

وقت آن شد که شود نار تو را آهن سرد

صیقل آینه چون پخته ز خامی برسد

عهد پیشین که نمودیم در آن روز الست

خوش شود بار دگر باز چو دامی برسد

وقت آن شد که شبی باز از آن جام ازل

ساغر شعشعه پی پی چو امامی برسد

پر شود کوزه خاکی همه از لطف سحر

وز می ناب شه آن رزق مدامی برسد

شاهدا بر در این درگه که می می آرند

باش دایم که تو را وقت سلامی برسد

(نوشته شده در 98/3/26)