
بیایید مثل یک باریستا این ۳ مورد را چک کنیم تا فنجان بعدیتان را نجات دهید:
۱. درجه آسیابتان فاجعه است! اگر پودر قهوه شبیه نمک دریایی یا دانههای شکر است، آب در کمتر از ۱۰ ثانیه از آن رد میشود (آندر اکسترکت). پودر شما باید شبیه ماسه نرم ساحل باشد.
چهکار کنیم؟ درجه آسیاب را یکی دو درجه ریزتر کنید. جریان خروج قهوه از دستگاه باید شبیه دم موش (نازک و پیوسته) باشد، نه شیر آبِ باز!
۲. بسکت را خالی گذاشتهاید خیلیها فکر میکنند با یک قاشق سرپر پودر، یک دبل شات مشتی میگیرند! اگر مثلاً از بسکت دبل غیر تحت فشار سایز ۵۱ استفاده میکنید، باید بین ۱۸ تا ۲۰ گرم پودر داخلش بریزید. وقتی پودر کم باشد، فضای خالیِ بالای بسکت پرازآب میشود و نتیجه؟ یک قهوه رقیقِ آبکی.
چهکار کنیم؟ ترازو بخرید! حدسزدن را کنار بگذارید و بسکت را بهاندازه استانداردش پر کنید.
۳. تمپ کردن از سر باز کنی! اگر قهوه را کج فشرده کنید یا فشار کافی نیاورید، پدیدهای به نام «چنلینگ» (Channeling) رخ میدهد. آب تنبل است؛ همیشه راحتترین مسیر را برای فرار پیدا میکند. وقتی یکگوشه پودر شل باشد، تمام آب از همان سوراخ فرار میکند و بقیه قهوه دستنخورده میماند.
چهکار کنیم؟ از یک تمپر استاندارد و هم سایز بسکت استفاده کنید. تمپرهای پلاستیکیِ توی جعبه دستگاه را دور بیندازید! فشار باید کاملاً عمودی، یکدست و محکم باشد.
کلام آخرِ یک قهوه باز: خیلی وقتها نیازی نیست دستگاه اسپرسوسازتان را عوض کنید؛ مشکل با یک تنظیم آسیاب ساده یا ارتقای ابزارهای کوچک (مثل خرید یک تمپر فلزی حسابی یا بسکت حرفهای) حل میشود.
اگر حس میکنید تجهیزات جانبیتان (مثل تمپر، بسکت یا حتی خودِ دانههای قهوه) جوابگوی نیازتان نیست، یک سر به جمال کافه بزنید. ما آنجا ابزارهایی را چیدهایم که عصارهگیریِ آبکی را برای همیشه از یادتان میبرد.