
میخوام یه خبری رو درباره دنیا و انسانها اعلام کنم. یه خبر خیلی مهم
قبلش مقدمهش رو میگم. لطفا با من بیا.
بچهها خیلی دوستداشتنی هستن. درسته؟
وقتی یه نوزاد اینجوری (تصویر بالا) گوگولی موگولی شاد و جیگر رو میبینی دلت ضعف می ره، گُل از گلت میشکفه، لبخند به لبات میاد و دلت میخواد بری بچلونیش...
اما میدونی این جیگرا، خونبارترین و دردآورترین موجودات دنیای آدما هستن؟!
درد زایمان یکی از بالاترین میزان دردهاییه که بشر میتونه تحمل کنه. زایمان همراه با خونریزی زیادی هست (معمولا) و زخمهایی رو در خانمها بجا میذاره که گاهی تا سالها اثرش رفع نمیشه.
معصومیت نوزادان همیشه جذابه، بوی زیر گلوی نوزاد که مثل بوی بهشت میمونه، یه نوزاد وقتی توی یه جمع هست تقریبا نمیشه که روی جمع اثری نذاره... اما...
شده بری سینما وسط فیلم یه نوزادی یهو شروع کنه به ونگ زدن و سالن رو بذاره روی سرش؟
شده جایی مهمون باشی و بچه صاحب خونه شب مدام گریه کنه و نذاره شما بخوابی؟
شبایی که بچهها نمیخوابن و تا صبح با تمام قوا جیغ و فریاد میزنن، پدر و مادرش فقط از خدا میخوان که ساکت بشه و بخوابه...
اینا خبر اصلی که میخوام بگم نیستا. با من بیا
یه نوزاد به تنهایی میتونه آرامش یه جمع رو به هم بزنه، یک مهمونی رو خراب کنه، سفر یک خانواده رو کنسل کنه، آینده یه خانواده رو تغییر بده و همه اینا درحالیه که هیچ کس نمیتونه بهش بگه بالای چشمت ابروی هست؛ فقط باید قربون صدقهش بری.
اون ونگ میزنه و با تمام وجود داد و بیداد میکنه و تو باید تمام تلاشت رو بکنی که آرومش کنی، بهترین شرایط و امکانات رو در اختیارش بذاری، حتی اگه هلاک و جنازه هم بودی باز هم باید با تمام وجود در خدمتش باشی و در نهایت حق هیچ شکایتی هم نداری...
حالا میخوام خبر اصلی رو بهت بدم

موفقیت مثل یک نوزاد، بسیار جذاب و دلفریب و دوست داشتنیه (واقعا) و بسیار هم دردآور و زخم زن و جان گیر ( حقیقتا).
موفقیت از دور و در آغوش دیگران بسیار معصوم و جذاب و شیرینه. دل همه رو میبره همه قربون صدقهش میرن و میخوان داشته باشنش؛ اما در بطنش پراز درد و خونریزی و تحمل سختی بیش از حد توان و صبوری در شرایط کاملا ناعادلانه ست.
آدما وقتی یه بچه رو میبینن از بس شیرین و دوست داشتنیه، معمولا خودشون به فکر میوفتن که بچهدار بشن یا ازدواج کنن. شیرینی بچهها برای تغییر مسیر آدم بزرگا خیلی موثره. اما هر پدر و مادری که بچهای بزرگ کرده باشه میدونه که در کنار این شیرینی واقعی، چه رنجها و فشارها و نامطلوبیهای حقیقی وجود داره.
موفقیت، تغییر، رشد، ساختن دنیای مطلوب... بسیار شیرینه اگه درد و رنج و سختیهاش رو بپذیری، اگه برای به دست آوردنش درگیر دلیل و علت نشی و فقط بخوای داشته باشیش، اگه آماده باشی برای هر چیزی که قطعا از حد توان فعلی تو خارج خواهد بود.
بچهای که ونگ نزنه، بچهای که موقع دنیا اومدنش درد و خونریزی ایجاد نکنه یا در طول بزرگ شدنش هیچ مسئله و مشکلی برای پدر ومادر به وجود نیاره قطعا بچه نیست.
موفقیتی که همراه با رنج و تلاش و صبر و تعهد به چیزی فراتر از خود نباشه قطعا موفقیت نیست.
حالا بگو آیا این بچه رو دوست داری؟ آیا میخوای داشته باشیش؟
محسن جعفری / کوچ خلق برند شخصی