صلح در عصر دیجیتال یعنی دسترسی و ارتباط
صلح فقط نبود جنگ نظامی نیست. در قرن بیستویکم، اینترنت مانند برق، آب و جاده به زیرساخت زندگی تبدیل شده است. برنامهنویس، دانشجو، پزشک، خبرنگار و کسبوکار کوچک، همگی برای کار و زندگی به ارتباط پایدار با جهان نیاز دارند.
وقتی دولتها، شرکتها یا تحریمها دسترسی کاربران یک کشور را محدود میکنند، پیامد آن فقط از دستدادن یک سایت یا نرمافزار نیست؛ فرصتهای شغلی، آموزش، درآمد و ارتباط انسانی هم آسیب میبیند.
صلح دیجیتال یعنی پژوهشگر بتواند به دانش جهانی دسترسی داشته باشد، توسعهدهنده ابزارهای حرفهای خود را از دست ندهد و ارتباطات علمی و اقتصادی قربانی رقابت قدرتها نشود. کیفیت زندگی دیجیتال بخشی از معنای واقعی صلح در جهان امروز است.
منتشر شده در آتیه آنلاین: ۲۵ خرداد ۱۴۰۵