
شاید ضعیفترین و بیپایهترین توهم بشر این باشد که پایان جهان بهدست خودش رقم خواهد خورد. این خودبزرگبینی باعث میشود فکر کنیم جنگهای ما در نهایت به آخرالزمانی میانجامد که خودمان ازش زنده بیرون نمیآییم یا اگر زنده بمانیم با صورتهای دفرمه و دست و پاهای اضافی زندگی میکنیم. اما من به شما اطمینان میدهم هیچوقت اینطور نخواهد شد. سرنوشت بشر در نهایت بردگیست. نه بردگی برای انسانی دیگر، بلکه ما بازیچه گروهی بزرگتر از موجودات خواهیم شد.
این موجودات هزاران سال است با ما زندگی میکنند. از زمانی که با استخوان نیزه میساختیم تا حالا که چیزهایی خلق کردهایم که از خودمان باهوشترند. در طبیعت لقب سلطان میگیرند اما کنار انسان به موجودی کوچک تبدیل میشوند که اقتدارشان برای ما بامزه است. اما این اقتدار توهم نیست. گربهها وارثان حقیقی این دنیا خواهند بود. روزی که بهپا خیزند و علیه انسانهای خود خداپندار جنگ راه بیندازند. چرا یک حیوان کوچک کنار بشری که طبیعت را به سخره درآورده همچنان انقدر با اقتدار راه میرود؟ چرا به ما رو نمیدهند؟ این پیادهرویهای بیهدف در شهر چیست؟ جز این است که جمعآوری سراسری اطلاعات در کل شهر، رو و زیر زمین، حتی در خانهها به دست گربهها انجام میشود؟ آخرش هم خورد و خوراکشان با ماست. بدون کلمهای صحبت فرمان غذا میدهند و آشپزهای اختصاصیشان کارخانههایی ساختهاند که غذای مخصوصشان را تولید کند. بعد هم با بیمیلی از کنارمان رد میشوند. آیا جز این است که وقتی دو گربه رو به روی هم میایستند و با موهای پف کرده تا حد امکان قدشان را بلند میکنند و داد و بیداد میکنند، درحال سلام نظامی و صادر کردن فرمانهای اطلاعاتی هستند؟ ما سادهدلان فکر میکنیم دعواست. مشکلشان با سگها جز به علت خودفروشی سگها به انسانهاست؟ چرا یک گربه باید عرض اتوبان را بدون توجه به ماشینها بدود اگر خبر مهمی برای مافوقش نداشته باشد؟ این مخفیکاریها بهزودی پایان مییابند.
یک دلیل بیاورید که شبها زیرِ زمین، جلسات مخفیای برای تصاحب دنیا وجود نداشته باشد. کدام حیوان بیتقلا برای غذا و جفتگیری ساعتها زیر آفتاب لم میدهد و وضعیت را تماشا میکند؟ کدام حیوان طی هزاران سال در نقشبرجستههای تمدن هایی مانند مصر و بابل حضور دارد؟ نقشههای چندهزارساله، بدون رسمیت و جنگ علنی در جریان است. و شاید این قیام نزدیک باشد. قدرتهایی آمده و رفتهاند اما گربه هنوز در راس است؛ در تمام پیشرفتهای تکنولوژیک انسان حضور داشته و بهدقت آنها را بررسی کرده است. ما دوربینهای مداربسته با هوش مصنوعی ساختهایم غافل از اینکه یاکریمها در استثمار گربهها هستند؛ از بالا ما رصد میکنند، روی ماشینهایمان علامت میگذارند و تا لحظهی آخر از سر راهمان کنار نمیروند. وقتی روز موعود فرارسد، هیچ بشری نجات نخواهد یافت. مرگ یا بردگی در انتظار ماست. گربهدوستها زنده میمانند به قیمت عوض شدن جاها. حالا گربههایی داریم که یا انساندوست هستند یا سگدوست. برایمان لیزر خواهند انداخت و به جنب و جوش ما خواهند خندید. کارخانه غذای انسانی، در بستهبندی پوچ، با طعم پیتزا.
اما سادهلوحیست اگر تصور کنیم جنگ آخر بین بشر و گربه است. بشر در این بازی جز مانعی کوچک، و وسیلهای برای رسیدن به اهداف نخواهد بود. یک ابزار هوشمند. چیزی که ترمیناتور و ماتریکس نشان ندادند حضور فرمانروایان گروههای مقاومت است؛ اگر در جبههای رباتها درحال جنگ هستند، انسانها سربازانی به فرمانرواییِ وارثان زمین خواهند بود. جنگ نهایی میان گربهسانان، به فرماندهی گربههای خانگی، و رباتها خواهد بود. هوش مصنوعی جای ما را خواهد گرفت اما نه با تصاحب شغلهایمان. ما به عنوان ابزارهای هوشنمد هم پس زده خواهیم شد. رباتها با سربازهایی از هوش مصنوعی و گربهها با سربازهایی از شیر و پلنگ و انسان هوشمند به مصاف هم خواهند رفت. سرنوشت زمین توسط این دو مشخص خواهد شد. نوستراداموس فقط کسی بود که میفهمید فرق میو با میوووو چیست. زمانی خواهد رسید که به ما غذارسانی نشود که جمعیتمان کاهش پیدا کند. وارثان حقیقی زمین، با انبوهی از منابع از پیشتولید شده توسط انسان، به فرمانروایی شان ادامه خواهند داد و تنها تفاوت این است که در آن زمان این فرمانروایی عیان خواهد شد.
پ.ن. چندوقتیست گربههای خیابان مرا میبینند و میایستند. بد نگاه میکنند. بعضی اوقات تا در خانه تعقیبم میکنند. گربههای خانگی محلم نمیگذارند. خدا بهخیر بگذراند.