
یک روز پاییز فرا میرسد. در اولین روزش آفتاب دیگر تیغ ندارد. یک نسیم ملایم و خنک میآید. هوس چای میکنی و پیادهروی در ولیعصر. زیر پایت برگهای زرد و نارنجی افرا را میبینی. نفس عمیق میکشی و کمی گرد و غبار در بینیات میرود و عطسه میکنی؛ و بهخودت میخندی. کافهها زیبا میشوند. گرگ و میش آرامشبخشی در غروب آفتاب پاییز هست که هرچیزی را زیباتر نشان میدهد. آن روز دست یارت را گرفتهای و لحظهای میایستی، نگاهش میکنی و زیباییاش را بخاطر میسپاری، و دوباره راه میروی؛ بدون آنکه گیج شدنش برایت مسئلهای باشد.
یک روز سرت شلوغ خواهد شد. در اولین روز کاریات اضطراب ولت نمیکند؛ آن روز دستهایت را در هم گره میکنی و لبخندی از روی ادب به همه میزنی. همکارت، محل کارت را نشانت میدهد و تو میدانی با او دوست خواهی شد. نمیدانی احساسی که در شکمت داری از اضطراب است یا ذوق؛ اما میدانی که اینجا دقیقا همانجاییست که همیشه میخواستی باشی. صبح آن روز از هوای تازه لذت میبری و به آدمها لبخند میزنی. روزی بعد از خستگی چای خواهی خورد و این چای بیشتر از همیشه بهجانت مینشیند.
یک روز عاشق خواهی شد؛ در یک خیابان، کوچه، کافه. آن روز از راه دادن آدمها در قلعهات نمیترسی؛ مهمانشان میکنی و از آنها مهربانی میگیری. ترس از آسیب دیدن کورت نمیکند. عشق شاعرانهای نخواهی داشت؛ عشق شاعران را همه درک میکنند اما عشق تو مخصوص خودت خواهد بود. دعوا خواهی کرد با علم بهاینکه دوباره آشتی میکنی. کنار یار میایستی و نگاهش میکنی و نگاهت میکند. آن روز ساعتت را با تعجب نگاه میکنی و فکر میکنی عقربهها زودتر از رمان حرکت کردهاند. با او به حرف مینشینی و میگویی و میشنوی و میدانی که همین حرفها از هزاران سفر برایت لذتبخشترند. آن روز وقتی آیندهات را تصور میکنی، یک اثر هنری میبینی.
یک روز خوشحال خواهی بود. آن روز بستنی میخوری بدون آنکه دندانت درد بگیرد. لواشکها را تمام میکنی بدون آنکه دلدرد بگیری. آن روز صبح که از خواب بیدار میشوی احساس میکنی خوابت کافی بوده. از صدای پرندگان و نور بیرمق صبح زود و هوای خنکش لذت میبری بدون آنکه به برگشتن به تخت خواب فکر کنی. ظهرش را با دوستانت میگذرانی بدون آنکه غمی از اعماق وجودت برایت دست تکان بدهد. رانندگی میکنی و بوق نمیزنی. بعد از ظهر قهوه میخوری و خستگی در میکنی و به اینکه شب قرار است بیخواب شوی فکر نمیکنی؛ شبت را با آرامش میگذرانی. آن روز به هیچ چیز اضافهای فکر نخواهی کرد و افکارت در سرت بازیگوشی نمیکنند.
آن روز، ارزش زیستن خواهد داشت. میارزد به صبر کردن تا ابد برای رسیدنش؛ حتی اگر آن روز، فقط یک روز، یک ساعت، یا حتی یک دقیقه باشد. حتی اگر آمده و رفته باشد، ارزش کل زندگی به همان یک روز است. و در آن روز، بینهایت خواهیم بود.