ویرگول
ورودثبت نام
Pik
Pikand i'm a black rainbow.
Pik
Pik
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

استخوان ِ جوانه زده ، زیر خاک

چشمهایم را باز کرده ام ، گلها پشت پلکم در حال گرده افشانی و عشق بازی زیر مویرگ هایم هستند ، تکان نمیخورم.. به مرتضی میگویم دماغم میخارد و بدنم جذب زمین شده است ، میگویم احساس غریزی دارم که از گوشت خودم تغذیه کنم و بعد گفتن این حرفم شکم پاره شده ام و روده ی بزرگم را در دهانم میگذارم و مزه ای احساس نمیکنم؛ میگویم احتمالا خدا در خلقت من ماریجوانا کشیده است ، یک گیاه گوشت خوار حامی انسان ها.. مرتضی چایی اش را میخورد و‌ شلوار کردی اش را بالاتر میکشد و میگوید ساقیم کیست ؟! مرتضی حرفهایم را باور میکند اما حالت دفاعی او نسبت به همچیز شوخی است و با کسی جدی ندارد .

دستهایم را تکان میدهم ، حالا دیگر انگشت های استخوانی کج و کوله ام زیر برگ ها پنهان شده اند و مراقبم ساقه ی گل ها نشکند ، صدای نفس تک به تک آنهارا میشنوم.. مورچه ها در نافم لانه کرده اند ناخون های پایم را نمیبینم ، حدس میزنم زیر آنها خون های خشک شده کمین کرده باشد.

دیگر از عریان بودن نمیترسم! بالشتم را برمیدارم و در حیاط به ادامه ی سیر تحولیم میپردازم ، مرتضی نگاهم نمیکند . خودم را لا به لای گلهای پلاسیده جا میکنم و خب نگران له شدنشان نیستم ؛ بدنم واکنش نشان میدهد و ریشه های درخت انار قلبم را قلقک میدهد ، به خواب‌میروم.. مرتضی در چارچوب نور خورشید می ایستد ، من دیگر تسلیم خاک شده ام و تصاویر مبهم و ابری میشود. از خورشید باران ترشح میشود و ستاره ها به عنوان اشانتیون به زمین می آیند.. بدنم بی حس و بدون حرکت است ، گیاهان پشت پلکم ، آرام بدون آنکه به خود فشار بیاورند خم میشوند و من همچنان قطره های باران که بوی خدارا میدهد را روی برگ هایشان حس میکنم.

پشت تاریکی چشمهایم هم‌خواب نبود دوباره اشکال هندسی و رنگ ها پخش میشدن و صدای ناقوس و فریاد مردم ، صدای چاپ مجله ها ؛ و‌آن طرف تر ها.. گریه ی بچه ی سودانی از تشنگی.. خون رسانی بدنم را تحت تاثیر قرار میداد .

مرتضی یک لگد به پهلویم میزند و مرا به حال خود رها میکند ریشه هایم جیغ میکشند و جنازه ی پوسیده ی مرتضی را کنار خودم میبینم ، کش و‌قوسی به بدنم میدهم و میگویم صبح بخیر عزیز دلم!

۲
۰
Pik
Pik
and i'm a black rainbow.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید