امروز هنر رندانه به ... گرفتن رو خوندم
چند نکته جالب هست که تووش دیدم دوست داشتم در موردش بنویسم .
به نظرم اینکه هر کسی هر کاری که میتونه بکنه قبل از اینکه بمیره خیلی خوبه یعنی کارهایی که هر روز براشون دنبال وقت هستیم ،میتونیم زمان برای انجامشون پیدا کنیم.
دومین نکته این که اثر رک نویسی شاید بیشتر روی ما تاثیر میذاره به نظرم چون نویسنده از اون بالا به عنوان یک راهنما میاد با ما و خودمونی با همون زبون که خودمون با دیگران صحبت میکنیم با ما گپ میزنه و پذیرش این حرف ها برای ما راحت تر می شه .
البته نمیدونم تووی طولانی مدت این روش نوشتن چه مشکلات و چه ادبیات داغونی برای ما میاره و آیا این ادبیات اصلا خووب هست یا نه .
در فرآیند یادگیری به این صورت هست که اطلاعات که ما می خونیم تا نتونیم اون ها رو انجام ندیم و در زندگی به کار بگیریم و تمرین نکنیم تبدیل به خرد نمیشه این پروسه یادگیری هست و جالب این هست شاید کلی کتاب میخونی و میبینی حرفها به نوعی داره تکرار میشه به انواع مختلف این جاست که میفهمم این حرف ها که شنیدم برای این که تبدیل به خرد بشه و در من رسوب کنه زمان نیاز داره تکرار نیاز داره و اینکه باید حتما توجه کنیم که این کار کلا زمانبر هست
تاثیر گذار ترین بخش این کتاب به نظرم همون بخش انتهایی در مورد مرگ هست خیلی تاثیر داشت روی من چون وقتی ادم تجربیاتی نزدیک به فرد گوینده داره و اون استیصال خودت رو میبینی میفهمی این درد همه آدم ها هست و اینکه فردی چطور از اون بیرون اومده و داره تجربیاتش رو میگه میفهمی که اون مساله یک روش برای حلش غیر از اون روش که تو بلد بودی داشته و شاید اون روش بهتری باشه باز بستگی داره با فکرت بخونه یا نه .و یک نکته دیگه در این مورد بعضی وقت ها تعریف درستی از اون حال خودت نداری و نمیدونی چت هست شاید دنبال راه فرار میگردی و برای خودت یک قرص و یک کار موقت پیدا میکنه که تو رو نجات بده ولی خب دوباره او زخم سر باز میکنه و دوباره حالت بد هست و این خیلی دردناکه.مسایل مشابه میتونه بهت ایده های بهتری بده که در مورد موضوعات بهتری فکر کنی و اونها رو تست کنی.
ما خیلی وقت نداریم و این رو همیشه بصورت غافلانه ای ازش فرار میکنیم و زمان رو به هدر میدیم و زندگی رو تا اخر سعی میکنیم به فنا بدیم.اصل پارک تووی کل زندگیمون میاد و اونقدر زمان رو کش میدیم که فقط برای انجام یک کار وقت کافی داریم در صورتی که در همون زمان کم میتونیم کلی کار انجام بدیم.باید تمرین کنیم کار بیشتری در روز انجام بدیم و این نیاز به تمرین و برنامه ریزی داره که بشه انجام داد.
یادم هست پیش یک استاد کلی گله و شکایت میکردیم از وقت نداشتن و اون حرفی زد که خیلی مهم بود
میگفت: هیچوقت یک سیگاری نمیگه وقت نشد امروز سیگار بکشم و این سیگاری در تمام مدت روز بالاخره یه تایمی پیدا میکنه که سیگار بکشه .میگفت نگاه شما به کارتون باید مثل اون باشه یعنی اعتیاد به انجام کارتون در حد اون فرد باشه.سعی کردیم از گفتش استفاده کنیم ولی در عمل خود همون فرد با تمام زمانی که نداشت خیلی خووب تمرین میکرد و همیشه از مجموع تمرین تمام شاگرداش بیشتر تمرین انجام میداد
والسلام