ویرگول
ورودثبت نام
the one who just want to write
the one who just want to writeمن فقط مینویسم چون نوشتن آرومم میکنه
the one who just want to write
the one who just want to write
خواندن ۵ دقیقه·۶ سال پیش

بر درخت زنده بی برگی چه غم

بر درخت زنده بی برگی چه غم، وای بر احوال برگ بی درخت
بر درخت زنده بی برگی چه غم، وای بر احوال برگ بی درخت

دسترسی به تو از سخت ترین ها بود، از دور دیدنت و نداشتنت برام واااقعا سخت بود و عذاب آور و تاب آوردنش واقعا هر لحظه سخت تر و سخت تر میشد ولی میارزید سختی‌اش به اطمینانی که بعد از طی شدن هر لحظه و شناخت بیشترت به دست میاوردم. این کار رو کردم و تا تونستم تحمل کردم. الان به اندازه کافی شناخت نسبت به من داری که بتونی درک کنی که چی کشیدم توی اون انتظار. حالا خیلی مهم نیست اینکه چی کشیدم و مهم این که چی به دست آوردم، برات میگم.

عشق تو، اینکه تو هم عاشقم باشی و هم معشوقم و چی از این والا تر و قشنگ تر؟؟؟ چی از این با ارزش تر وجود داره که اونی که دوسش داری و میشناسیش و از ته وجود میخوایش هم عاشقت باشه؟ قطعا یادته که کی بهت گفتم عاشقتم، خیلی ازش نگذشته، واقعا نمیشد اسمش رو گذاشت دوست داشتن، دیگه مرز های دوست داشتن رو رد کرده بود، خیلی وقت بود البته ولی واقعا جرات نمیکردم اعلامش کنم چون هنوز جای کار داشت و اون لحظه دیگه هییییچ جایی برای نادیده گرفتن نداشت و لازم بود اعلامش کنم، که عاشقتم. هستم و خواهم بود. تو رو با تموم وجود دوست دارم، من اول عاشقت نشدم آتشین که فردا پس فردا بخواد از سرم بپره، من با همه وجودم، با تک تک اجزای وجودم دوست داشتم و دوست داشتنت رو تجربه کردم و بعد تجربه کردم عشقت رو و این برام با ارزشه چون تب نیست که ببره، چون هوا نیست که بپره، چون فکر نیست که از یادم بره، حاصل یک دوست داشتن خالصانه و تمام و کماله و همین نابش میکنه، پایدارش میکنه و از هر گزندی مصونش میکنه.

حالا همه اینها به کنار، فکر اینکه من عشق تو هستم و تو عاشق من هنووووز هم وقتی میاد توی سرم از خود بی خودم میکنه واقعا، آخه مگه هست آدم از من خوشبخت تر؟ واااقعا هست آیا؟

خواستنت فکر و داشتنت آرزوی هر لحظه منه. نیاز من به تو واقعا هر لحظه با تو بودنه. قبلا هم بهت گفتم، تجربه نبودنت رو هیییچ جوره نمیشه جبران کرد، حتی بودنت هم نمیتونه زمان هایی که نبودی کنارم رو جبران کنه. یعنی اگه هر روز ۲۰ ساعت کامل کنارم باشی اون ۴ ساعتی که قراره کنارم نباشی رو نمیشه هیییچ جوره با اون ۲۰ ساعتی که کنار خودم دارمت جبران کنم، اینجاست که میگم نیاز من به تو هر لحظه با تو بودنه. احساس میکنم زیادی گنگه ولی میدونم که تو میدونی چی میگم.

آدما شبیه ماه و خورشیدن، همیشه حداقل یکیشون پر انرژی و با تمام وجود هست، ماهم معمولا هر دومون فول شارژیم و کنار همیم ولی گاهی واقعا یکیمون به هر دلیلی سطح انرژیش افت میکنه و اینکه میبینم سریع اون یکی کاورش میکنه واااقعا به وجد میاره من رو، این همه هماهنگی وااقعا زیبا ترینه. مشکلات توی زندگی همه هست، پستی و بلندی از قشنگی های هر سر زمینیه، هر آدمی رو ببری توی ی دشت وسیع صااااف قطعا خسته میشه بلاخره چون تا چشم کار میکنه رو میتونه در آن ببینه و چیزی برای پیدا کردن و کشف کردن نخواهد داشت ولی پستی و بلندی های زندگی این فرصت رو به ما میدن که بتونیم کنکاش کنیم و کشف کنیم و همین واقعا یکی از قشنگی های زندگیه حتی با اینکه گاهی این پستی و بلندی ها به سختی طی میشه. یکی از چیزایی که مهمه توی سختی ها و مشکلات اینه که دو طرف بتونن به هم کمک کنن و بتونن قبول کنن که مشکلی وجود داره و برای حل کردنش تلاش کنن. واااقعا اینکه ما دو تا دقیقققا اینطوری هستیم خیلییی برام جذاب و قشنگه، اینکه کمک میکنیم به هم، قبول میکنیم مشکلات رو و برای حل کردنش و در جهت رشد خودمون و همدیگه تلاش میکنیم خیلی قشنگه و بهش میبالم. این ها اون چیزایی هست که آدما باید در نظر بگیرن نه اینکه چه رنگی رو دوس دارن و ... :))) .

خیلی وقته برات ننوشتم، مدت مدیدی که کلمه ها رو در آن واحد به خودت تحویل میدادم بس که کلمه ها و احساساتم به هم هماهنگ شده بودن ولی چند روز گذشته(حدودا یک هفته گذشته) به قدری همه چی با هم و سریع و عجیب پیش رفت که واااقعا تعادل بین کلمه ها و احساساتم از دست رفت و حتی یکی دو روز کلمه هام رفتن و نبودن و به تازگی برگشتن، الان هم که برگشتن اونقدری احساسات ارتفاع گرفته و قد کشیده که کلمه ها دستشون بهش نمیرسه. ولی بهت وعده میدم به زودی باز با هم هماهنگ میشن و جمله ها مثل قبل پر میشن از احساس.

برام بنویس، جدی اگه وقت داشته باشی و تو هم برام بنویسی از این روزها، از حال و هوامون، از حال خودت و از هر چیز دیگه‌ایی که فکر میکنی برات قشنگ و جذابه واااقعا خوب میشه، البته ممکنه وقت نداشته باشی و برا همین خیلی اصرار نمیکنم ولی اگه تونستی و وقتی رو خالی دیدی خیلییی خوشحالم میکنه نوشتنت، مطمئن باش دوست خواهم داشت هرچیزی که بنویسی رو.

ببخش من رو که مثل قبل نیست نوشته‌ام :(((

ازت متشکرم، برای بودنت :)))

۱
۰
the one who just want to write
the one who just want to write
من فقط مینویسم چون نوشتن آرومم میکنه
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید