هشیار باشیم که در دام بتتراشی نیفتیم. بارها دیدهایم که چگونه انسانها مجذوب شخصیتها و چهرههای برجسته میشوند، آنها را بر سکوی بلندی از تقدیس و ستایش مینشانند و از آنها بتهایی بیعیب و نقص میسازند. اما این بتها چه سرنوشتی دارند؟ دیر یا زود، گلی از سبد آنها میافتد، اشتباهی مرتکب میشوند یا نقطه ضعفی آشکار میشود و ناگهان، گویی بتها فرو میریزند و خشم و نفرین بتسازان سابق دامنگیرشان میشود.
بیایید از این چرخه معیوب و ویرانگر دست برداریم. انسانها، با تمام کمالات و نقائصشان، شایسته احترام و قدردانی هستند، اما نه پرستش و بتتراشی. هیچکس بینقص نیست و هر انسانی در مسیر زندگی خود لغزشها و اشتباهاتی خواهد داشت.
به جای بتسازی، بیاییم به یکدیگر به عنوان انسانهایی همنوع و هممسیر نگاه کنیم. به جای اینکه دنبال بتهای بیعیب و نقص بگردیم، بیاییم از یکدیگر درس بگیریم، یکدیگر را تشویق و حمایت کنیم و در کنار هم برای ساختن دنیایی بهتر تلاش کنیم.
یادمان باشد که بتتراشی نه تنها به بتها، بلکه به بتسازان نیز آسیب میزند. زمانی که انسانها را بر سکوی بلندی از تقدیس مینشانیم، از آنها انتظاراتی غیرقابلدسترسی و فراانسانی داریم. و زمانی که آنها از این انتظارات سرپیچی میکنند، ناامید و دلشکسته میشویم.
بیایید از این توهم رها شویم و به جای بتتراشی، به دنبال انسانیت باشیم. انسانهایی که با تمام کمالات و نقائصشان، شایسته احترام، محبت و درک هستند.