یکی از موضوعات مهم در فرایند خلق کسب و کارهای نوپا وجود تفاوت شکل گیری کسب و کارهای نوپا در محیط های واقعی و حمایتی است. برای مثال، کسب و کارهایی که در محیط های حمایتی همچون پارک های فناوری، شتابدهنده ها و .... شکل می گیرند.
در این مقاله کوتاه سعی داریم درباره ( برنامه شتابدهنده ها) صحبت کنیم.

بدلیل وجود اهرم های حمایتی ریسک شکست کمتری داشته، و یا حداقل با ثبات بیشتری مواجه هستند. از طرف دیگر، مکانیزم های حمایتی، فضایی امن تر را برای کسب و کار نوپا بوجود می آورند تا بتوانند با تمرکز بیشتر به ارتقاء ایده بپردازند. بدین ترتیب، امروزه کسب و کارهای بزرگ و دولت ها بدنبال ایجاد سیستم های حمایتی برای ایجاد کسب و کارها می باشند. همچنین شواهد نشان می دهد که سیستم های حمایتی منجر به افزایش تعداد و نرخ نجات کسب و کار ها می شوند. این در حالی است که ساختارهای مختلفی برای شکل گیری کسب و کارهای نوپا، و بطور خاص برای کسب و کارهای نوپای اجتماعی، موجود می باشد، که «مهم ترین» آنها عبارتند از:
(1) مراکز رشد
(2) پارک های فناوری
(3) مراکز توسعه کسب و کار کوچک
(4) سرمایه گذاران فرشته
(5) شتابدهنده ها
(6) سرمایه گذاران مخاطره پذیر

برنامه شتابدهنده ها
«شتابدهنده ها» برنامه هایی هستند که به کارآفرینان کمک می کنند تا محصول خود را وارد بازار نمایند. این مراکز نوعا با دعوت از گروهی از کسب و کارهای نوپا، که برای فعالیت بر روی فناوری های شان در یک بازه زمانی گرد هم آمده اند، فعالیت خود را آغاز نموده و تا خروج کسب و کار و تخصیص سرمایه گذار پیش می روند. در حقیقت، شتاب دهنده ها شرکت هایی هستند که از ابتدای کار یک استارتاپ آن را تحت پوشش خود در می آورند. این مجموعه ها در ابتدا شرکت کنندگان را برای مدتی کوتاه مورد بررسی قرار می دهند و سپس ایده های برگزیده را از میان آنها گلچین می کنند. پس از انتخاب تیم های برتر توسط شتاب دهنده، مبلغ کمی در حدود ۲۰هزار دلار (معادل ۶۵ میلیون تومان) در اختیار استارتاپ ها قرار می گیرد و تیم ها برای اثبات طرح خود و به مرحله تجاری رساندن آن چیزی در حدود ۶ماه فرصت دارند. البته در قبال این ۲۰هزار دلار، شتاب دهنده بین ۱۰تا ۲۰ درصد در از سهام استارتاپ ها را از آن خود خواهد کرد. در طول مرحله دوم و ۶ ماهی که تیم ها برای پیاده سازی ایده خود فرصت دارند، شتاب دهنده فضا و امکانات مناسب را در اختیار استارتاپ ها قرار می دهد. در این زمان همچنین مربیانی نیز بر روی کار تیم ها نظارت می کنند و تلاش می نمایند تا تجربیات خود را با شرکت کنندگان به اشتراک گذارند. در نهایت و پس از پایان مرحله دوم، یکبار دیگر استارتاپ ها باید نتیجه کار خود را برای هیئت داوران تشریح کنند. در این گام نیز تعدادی دیگر از تیم ها حذف می شوند و تنها چند استارتاپ این فرصت را دارند تا سرمایه اصلی را از شتاب دهنده دریافت نمایند. سرمایه ای که معمولا عددی نزدیک به ۱۰۰ تا ۲۰۰ هزار دلار را شامل می شود. بد نیست اشاره کنیم که معمولا این افزایش سرمایه با افزایش سهام شتاب دهنده در استارتاپ نیز همراه می شود.

راه های ارتباطی :
اینستاگرام : www.instagram.com/hubisfahan
سایت :www. isfahanhub.com
ایمیل :[email protected]