التهاب بازار خودرو از هفته قبل شروع به جهش های ناگهانی کرده است.نرخ پراید در حالی به نزدیکی صد میلیونی تومانی شد رسید که در کمتر از 40 روز پیش زیر 60 میلیون تومان معامله شده بود اما امروز در حد چند میلیون ریزش قیمت داشت.شاید امروز ما عادت کرده باشیم که قیمت ها به یک باره با جهش های چند ده میلیونی تومانی روبرو شود و بعد با ریزش های مویرگی و در حد چند میلیون تومانی با لفظ کاهش قیمت در جامعه روبرو می شویم شاید فراموش می کنیم که قیمت اولیه چقدر است و یا اصلا این محصول ارزش واقعی آن چقدر است!شاید این خرید و بها دادن های این روزهای جامعه ما دلیل این پرش قیمت های وحشتناک می باشد.پرایدی که ماشینی برای راحتی اقشار پائین دست جامعه بود امروز به یکی از آرزوهای دست نیافتنی این طبقه تبدیل شده است.

تلاطم بازار خودرو زمانی شروع شد که از اسفند پارسال و با افزایش محصولات مونتاژی خانواده پژو افزایش یافت.هرچند شورای رقابت قول داده بود که این محصولات با کاهش 30 تا 40 درصدی روبرو شود اما باز هم مث همیشه حرفا و اقدامات این شورا برروی کاغذ و فقط در حد حرف قابل شنیدن بود.شاید به این مساله باید کمی دقت کرد که شورا رقابت به بجز دادن وعده های توخالی قدرت انجام کاری را هم دارد؟؟؟؟

بیشتر کارشناسان بر این باورند که توقف تولید این محصولات باعث افزایش این محصولات شده است ولی پرسش اینجاست که این افزایش قیمت چند درصد؟و به چه دلیل تا دو برابر افزایش!!!
در طی این روزها رئیس جمهور با دستور سریع به وزیر صمت خواستار پیگیری التهاب بازار خودرو شده است.امروز به زمانی می رسیم که مسئولین کشور مسئولیت را از خود برداشته و فقط به گردن این و آن و زمین و زمان می اندازند.مسئولین هیئت دولت که همیشه با بی اطلاعی خود خبر ساز بوده اند در این بازار پر التهاب تمامی کاسه و کوزه ها را بر سر دلالان بازار خودرو و سایت های خرید و فروش خودرو شکسته اند.آیا واقعاً تمامی این مساله از دلالان آغاز می گردد.آیا این بی تدبیری ها در دولت که هر روز از آن جلوی ای ویژه می بینیم به دولت و از شروع عرضه خودرو باز نمی گردد؟چرا تمامی مسئولین دولت همواره سعی در بی گناه نشان دادن خود دارند.باید کمی به شعور مردم این سرزمین احترام گذاشت .

دولت که خود را کلید دار امید در این کشور نامیده بود امروز با تمام توان و با تمام قوا کمر به نابودی کوچکترین سهم این مردم از امید بسته است.شاید در این روزگار کرونایی که کمترین امید بین فعالیت های اقتصادی مردم طبقه پائین و متوسط جامعه وجود دارد نباید با این خبر ها و این شیب قیمت ها تمامی امید به فردای مردم از بین برود.