خیلی غریب بود یهو. خیلی غریب شد. تا دیشب همه چی عالی بود. رسیدم به جلسه معارفه اولین روز دانشگاه با پروفسور نورمن. اینجا بهش میگن Orientation. چقدر یهو اختلاف طبقاتی دیدم. سعی کردم کنار بیام باهاش. لپ تاپ را باز کردم و شروع کردم به نوشتن. با خاطراتی که از زرین کوب و احمد محمود خووندم، به این نتیجه رسیدم که واقعا در کل تاریخ ما غریب بودیم. با همه چیز. با پیشرفت با جهان موازی ولی در طبقه ای بالا تر.
اما همیشه برای جبران این فاصله تمام سعی مون را کردیم و برای همین به آدم های پیشرفته زمان و توسعه دهنده تبدیل شدیم.
همیشه یک جمله از ابتهاج عزیزم:
من چه گویم که غریب است دلم در وطنم
13 ژانویه 2025