در این تکلیف، شما یاد می‌گیرید چرا تقریباً هر چیزی در کاتلین یک مقدار دارد، و چرا این کاربردی است.
بعضی از زبان‌های دیگر دستوراتی دارند، که خط‌هایی از کد بدون مقدار هستند. در کاتلین، تقریباً هر چیزی یک اصطلاح است و مقدار دارد - حتی اگر مقدار kotlin.Unit باشد.
1. در Hello.kt داخل ()main کدی بنویسد که ()println را به یک متغیر که isUnit نامیده می‌شود واگذار کند و آن را چاپ کند. ( ()println هیچ مقداری برنمی‌گرداند، پس Kotlin.Unit برمی‌گرداند.)
// Will assign kotlin.Unit val isUnit = println("This is an expression") println(isUnit)
2. برنامه را اجرا کنید. اولین ()println رشته "This is an expression" را چاپ می‌کند. دومین ()println مقدار ()println اول را چاپ می‌کند که kotlin.Unit است.
⇒ This is an expression kotlin.Unit
3. یک val به نام temperature اعلام کنید و آن را با 10 آغاز کنید.
4. یک val دیگر به نام isHot اعلام کنید و مقدار بازگشتی یک دستور if /else را isHot قرار دهید، مثل کد پایین. چون این یک عبارت است، شما می‌توانید بلافاصله از مقدار عبارت if استفاده کنید.
val temperature = 10 val isHot = if (temperature > 50) true else false println(isHot) ⇒ false
4. مقدار یک عبارت را در یک قالب رشته استفاده کنید. مقداری کد برای امتحان کردن دما و اینکه برای ماهی بی‌خطر است یا زیادی گرم است اضافه کنید و برنامه را اجرا کنید.
val temperature = 10 val message = "The water temperature is ${ if (temperature > 50) "too warm" else "OK" }." println(message) ⇒ The water temperature is OK.
حلقه‌ها استثنایی بر "هر چیزی مقداری دارد" هستند. هیچ مقدار محسوسی برای حلقه for یا حلقه while وجود ندارد، پس آنها مقداری ندارند. اگر شما سعی کنید مقدار یک حلقه را به چیزی اختصاص دهید، از کامپایلر خطا می‌گیرید.
