شاخص هزینه های مصرف شخصی یا PCE معیاری است که مخارج خانوارها در یک دوره مشخص را نشان می دهد. این شاخص توسط دفتر تحلیل اقتصادی (BEA) منتشر می شود و شامل سه شاخص درآمد شخصی، هزینه های مصرف شخصی، و شاخص قیمت PCE است. شاخص قیمت PCE تغییرات قیمت کالاها و خدمات مصرفی در اقتصاد آمریکا را اندازه گیری می کند و به عنوان شاخص اصلی تورم فدرال رزرو محسوب می شود.

شاخص هزینه های مصرف شخصی یا (Personal Consumption Expenditures) یا (PCE) در تقویم اقتصادی فارکس (Forex) آماری است که نمایان گر مخارج خانوار در یک دوره مشخص است. سه شاخص درآمد شخصی، هزینه های مصرف شخصی (PCE) و شاخص قیمت PCE یا “PCE Price Index” به صورت ماهانه توسط دفتر تحلیل اقتصادی (BEA) منتشر می شود. شاخص قیمت PCE تغییرات قیمت کالاهای مصرفی و خدمات تبادل شده در اقتصاد ایالات متحده را اندازه گیری می کند.
در سال ۲۰۱۲ شاخص هزینه های مصرف شخصی (PCE) تبدیل به شاخص تورمی اصلی فدرال رزرو آمریکا (FED) شد. این شاخص با شاخص قیمت مصرف کننده (CPI) مقایسه می شود که تمرکز اصلی آن روی قیمت مصرف کننده است. دیگر اندازه گیری های تورم توسط اقتصاددانان با دنبال کردن شاخص قیمت تولید کننده (PPI) و تولید ناخالص داخلی (GDP) صورت می گیرد.
مؤلفه مخارج مصرف شخصی یکی از سه بخش اصلی گزارش های هزینه های شخصی و درآمدهای شخصی است. درآمدهای شخصی نشان می دهد که مصرف کنندگان چه مقدار پول به دست می آورند و هزینه های مصرف شخصی (PCE) معیاری برای هزینه های مصرفی یا میزان مصرف مصرف کنندگان است.
همچنین در شاخص PCE از مؤلفه هزینه های مصرف شخصی در گزارش درآمد شخصی و گزارش خرجکرد استفاده می شود تا این شاخص محاسبه گردد. این شاخص نشان می دهد که قیمت ها چقدر افزایش (در صورت وجود تورم مثبت) یا کاهش (در صورت وجود تورم منفی) یافتند.
آمار هزینه های مصرف شخصی توسط BEA به دو طریق اسمی (با تاثیر دادن تورم) و واقعی (تورم زدایی شده) منتشر می شود. هزینه های مصرف شخصی (PCE) پایه و اساس برای شاخص قیمت PCE است. همچنین اگر از این شاخص قیمت مواد غذایی و انرژی را کم کنیم شاخص قیمت خالص PCE یا CORE PCE price Index بدست می آید.