
شما به عنوان یک کارآفرین، مسئولیت های بیشماری را بر عهده دارید. شما باید ایده های جدیدی را ارائه دهید، زیرساخت کسب و کار خود را ایجاد کنید، تصمیمات اجرایی بگیرید و برای سازمان خود، نمونه ی کامل یک رهبر خوب باشید؛ تمام این کارها، به وظایف اصلی شرکت یعنی فروش و بازاریابی اضافه می شوند.
با این اوصاف، به نظر می رسد که ترجیح می دهید تا نارضایتی و ناراحتی کارکنان خود را به مسئولیت های فعلی خود اضافه نکنید. اما به یاد داشته باشید که میزان رضایت و خوشنودی کارکنان، مستقیما به ماندگاری کسب و کار شما وابسته است و شما باید نشانه های ناامیدی را از رفتارهای آنها تشخیص دهید.
اگر یکی ازکارکنان شما با کمال میل، دربارهی ناراضی بودن خود حرفی بزند، هیچ ابهامی نیز به وجود نخواهد آمد. شما به خوبی از احساس او با خبر هستید، چون آن را برای شما بازگو کرده است. اما متاسفانه، همیشه همه چیز تا این اندازه شفاف نیست. بنابراین، باید به دنبال نشانه هایی باشید تا بتوانید هرچه سریعتر آنها را برطرف کنید؛ با یوکن همراه شوید:
قانع شدن به کمترین چیزها
اگر در رفتارهای آنها متوجه شدید که به اهداف کوچک راضی هستند، این بدان معناست که دیگر برای کار خود اهمیتی قائل نمی شوند. اگر با دردسرهای بیشتری مواجه شوند، اهداف آنها حتی از حداقل ها نیز کمتر خواهد شد. اما بدون شک، قانع شدن به کمترین چیزها، یکی از نشانه های اصلی بی علاقگی است.
نگاه کردن به ساعت
هرچقدر که فعالیت های سازمان، جالب و پر هیجان باشد، افراد باز هم از ساعت نهار و استراحت استقبال می کنند. این مساله هیچ اشکالی ندارد و از نشانه های عدم رضایت به شمار نمی رود. منظور از نگاه کردن به ساعت در این بخش، چک کردن دائمی آن و منتظر ماندن برای ساعت اتمام کار است تا آنها هرچه سریعتر بتوانند از آن محل خارج شوند. زمانی که کارمندان شما از ساعت سه بعد از ظهر، شروع به شمارش لحظه ها کردند، بدان معناست که از کار خود ناراضی هستند.
تعاملات شخصی محدود
در حالت ایده آل، اعضای تیم شما باید با هم در تعامل باشند و ارتباط آنها حتی به سطوح شخصی تر نیز گسترده شود. البته این میزان از صمیمیت، همیشه محقق نمی شود؛ اما گفتگوهای ساده و شوخی های گاه گداری، نشان می دهد که همه چیز خوب پیش می رود. اگر دفتر کاری شما به شکل عجیبی، ساکت است و یا اگر هیچ کدام از کارمندان شما با دیگران حرفی نمی زند، باید آنها را به عنوان نشانه های عدم رضایت در نظر بگیرید.
فقدان ایدههای جدید و بازخوردها
کارمندانی که خوشحال بوده و با کارشان در تعامل هستند، نسبت به کارشان مشتاق هستند. آنها تلاش می کنند تا این شرایط را از قبل نیز بهتر کنند. گاهی اوقات دربارهی بخشی که در آن فعالیت می کنند یا کل سازمان، ایده می دهند. با این وجود، اگر متوجه شده اید که کارکنان شما هیچ کدام از این رفتارها را نشان نمی دهند، باید آن را به حساب عدم رضایت و ناخشنودی بگذارید.
محرمانه بودن و یا عدم شفافیت
اگر متوجه شده اید که کارمندان شما، پشت سر شما حرف می زنند و یا اینکه از بازگو کردن مشکلاتی که دارند، خودداری می کنند، بدان معناست که از کار کردن در این محیط کاری، ناراضی هستند.
بیمیلی نسبت به همکاری
اگر متوجه شده اید که یکی از کارکنان، دائما ناراضی است و تمایلی به انجام کارها ندارد، باید آن را به عنوان یکی از شفاف ترین نشانه ها در نظر داشته باشید.
نشانههای عینی
تشخیص نشانه های عینی یکی از سخت ترین کارهاست؛ اما توجه به آنها نیز بسیار با اهمیت است. برای مثال، کارمندان شما از روی عمد و نارضایتی، از درگیر شدن با کار خودداری میکنند. آیا تا به حال توجه کرده اید که کارمندان شما آه می کشند و یا اینکه نشانه های استرس مثل بی قراری را ابراز کنند؟ آیا آنها لبخند نمی زنند؟ یا اینکه اغلب در دنیای خود فرو رفته اند؟ تمام اینها نشانه های ناراحتی است. البته این موارد تنها تعداد اندکی از نشانه های عدم رضایت به شمار می روند؛ بنابراین باید بیشتر توجه کنید.