چکیده
در شهرستان های ساحلی، جمعیت و ملک در مناطق کوچک متمرکز شده است که دارای منابع فراوان و حملونقل مناسبی هستند. اما خطرات حاصل از سونامی همواره این مناطق را تهدید میکند، همانند آنچه در سونامی سال 2004 و 2010 در اندونزی اتفاق افتاد. شهروندان مناطق ساحلی به هنگام رخداد سونامی نیاز دارند تا به زودی به مکانی امن نقلمکان کنند. زمان تخلیه برای آنها بسیار مهم است، اما در عمل این زمان به علت فرآیند پیچیده انتقال به تأخیر می افتد. در طی سال های اخیر، اطلاعات مکانی به عنوان منبع مهمی در راه اندازی سیستم های پشتیبان تصمیم گیری تبدیل شده است تا سریعاً و به شکلی اورژانسی پاسخگو باشند و همچنین تلفن های هوشمند به ابزار ارتباط اجتماعی اولیه در مواقع اضطراری تبدیل شده است. این مقاله به تشریح و طراحی و توسعه یک نمونه اولیه سیستم اطلاعات جغرافیایی، سیستم پشتیبان تصمیم گیری پویا بر اساس رسانه های اجتماعی (GIS-SM-DDSS) پرداخته است که اطلاعات جغرافیایی را با تکنولوژی توئیتر برای فعال کردن شبکه های اطلاعاتی خودسازمان ده در شرایط اضطراری جمع آوری میکند. بازیگران عبارتند از سیاستگذاران دولت، مدیران سیاست، رهبران اجتماعی دارای نفوذ بالا در جوامع محلی و مجریان سیاست و شهروندان شهری تحت تأثیر حوادث. توابع سیستم اصلی شامل تجزیه و تحلیل خطر بلایای پویا، انتشار به موقع استراتژی تخلیه به جامعه ساکنان و تشخیص خطر زیستمحیطی در زمان واقعی و پشتیبانی تخلیه است. این سیستم به عنوان یک آزمایش میدانی در پادانگ، اندونزی برای کمک به مردم در زمان رخداد سونامی طراحی شده است. این سیستم با ارزیابی مسیرها و انتقال مسیر انتقال بر روی نقشه، این اطلاعات را در اختیار رهبران همسایه های محلی که در معرض سونامی هستند، قرار می دهد. هر رهبر محله، پس از tweet کردن، جزئیات مسیر را به شهروندانی که در توئیتر آنها را دنبال می کنند می رسانند. روش پیشنهادی با راهنمایی زمان واقعی تخلیه در جوامعی که در معرض خطر هستند، از استراتژی تخلیه در طول فاجعه حمایت می کند.

مقدمه
در هر رویداد سونامی، ساکنان شهری در شهرستان های ساحلی در معرض خطر بوده و نیاز به تخلیه مکان دارند. دولت محلی مسئولیت توسعه یک نقشه خطر سونامی و طراحی سیاست هایی را پیش از فاجعه برای هدایت فرآیند تخلیه (Billa et al., 2011) بر عهده دارد. زیرساخت زیر آبی آلمان، که در سونامی اندونزی در سال 2010 مورد استفاده قرار گرفت (Comfort et al., 2013) برای تهیه یک سیستم هشدار زمان واقعی طراحی شده است. اطلاعات هشدار، ابتدا به Meteorologi, Klimatologi, Dan Geofisika(BMKG) و سپس به آژانس هواشناسی و سپس به آب و هواشناسی و ژئوفیزیک برای تفسیر اجتماعی ارسال میگردند. این اطلاعات سپس به عموم مردم منتشر می شوند. این گام اضافی نیاز به زمان بیشتری برای اعتبارسنجی در زمان محدود برای هشدار و تخلیه دارد. این مقاله رویکرد متفاوتی را به منظور کاهش زمان حسابرسی برای انجام مراحل مورد نیاز سیستم های هشدار سونامی و انتشار اطلاعات هشدار و انتقال ارائه کرده است. اصل اساسی روش پیشنهادی توسعه سیستم هشداردهنده با تجمیع یک GIS با سنسور زیرساخت زیر آبی و رسانه های اجتماعی است تا پیام هشدار معتبری را به شهروندان جامعه به طور مستقیم . از مرکز محلی عملیات اضطراری (EOC) به منظور تخلیه مکان ها ارسال می کند.
فناوری اطلاعات ابزاری امیدوارکننده برای سیستم پشتیبان تصمیم گیری در فعال کردن آگاهی و اقدامات عمومی در کاهش خطر فاجعه است. در بین ابزارهای فناوری اطلاعات در حال حاضر، سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) در خطر بلایای طبیعی (Sinaga et al., 2011; Bakar Sambah and Miura, 2014)، مدیریت ریسک (El-heishy et al., 2012)، مدلسازی سیستم پشتیبان تصمیم گیری پویا (Cova et al., 2011; Zerger and Smith, 2003) و سناریو شبیه سازی (de Silva and Eglese, 2010) استفاده می گردد. GIS به ویژه برای تخلیه جامعه در زمان فاجعه مفید است که از مردم به عنوان سنسور برای ساخت شبکه یا پایگاه داده مدیریت ریسک استفاده میکند و می تواند به صورت زمان واقعی پاسخ دهد (Laituri and Kodrich, 2008) و قبل از فاجعه، تخلیه اضطراری منطقه برای پیشگیری از فاجعه (Ye et al., 2012) و همچنین مسیریابی پویا را (Chitumalla et al., 2008) برای جوامع با تراکم جمعیت بالا با استفاده از تلفن های هوشمند انجام می دهد (Oxendine et al., 2012).
زیرساخت های فرصتطلب برای مدیریت فاجعه سونامی
معماری GIS-SM-DDSS در شکل 1 نشان دادهشده است. GIS-SM-DDSS از سه نوع اصلی بازیگران حمایت می کند. یعنی سیاستگذاران که استراتژی تصمیم گیری و برنامه ریزی برای مدیریت تخلیه را انجام می دهند. هماهنگکننده سیاس تهای ارتباطی که اطلاعات مربوط به تخلیه را مدیریت می کنند و مدیران موارد اضطراری که مستقیماً بر فرآیند تخلیه نظارت می کنند. در شرایط اضطراری این بازیگران باید بتوانند در زمان محدود باهم ارتباط برقرار کرده و نتیجه گیری کنند.
توزیع اطلاعات سونامی مبتنی بر رهبر، آگاه از اجتماع
شبکه های اجتماعی چارچوب انعطاف پذیر و مقرون به صرفه ای را برای تبادل پیام و انتشار محتوا در میان اعضای یک جامعه محلی تهیه می کند. توانایی استفاده از مسیریابی همتا به همتا و ارتباطات بیسیم برای توزیع هشدار سونامی و اطلاعات مربوط به تخلیه در مدیریت بحران بسیار مهم است. بدون تکیه به زیرساخت اختصاصی، انتشار محتوا در نواحی بزرگ جغرافیایی می تواند قابلیت اطمینان را کاهش دهد. چالش مهم توسعه یک رویکرد مقیاسپذیر و مقرون به صرفه برای رسیدن به جامعه انتشار محتوا است. برای این منظور ما یک روش رهبری برای توسعه یک اجتماع آگاه را که مبتنی بر انتشار محتوا در شرایط بحران است را ارائه کرده ایم.
انتخاب رهبر
الزامات اصلی طراحی فرآیند انتخاب رهبر، شامل پوشش محلی همسایه ها و مقیاسپذیری است. به منظور دستیابی به جامعه اطلاعاتی مقیاسپذیر، پوشش محلی باید بهینه باشد. دستیابی به پوشش محلی مستلزم این است که هر یک از اعضای محلی، که احتمال بیشتری در انتخاب به عنوان رهبر دارد، در مدت زمان کوتاهی اطلاعات سونامی را دریافت می کند. قرار گرفتن در معرض یک حمل اطلاعات، منجر می گردد تا هر رهبر با یکی از اعضای جامعه به عنوان همکار عمل کرده و اطلاعات سونامی را انتقال دهند. این روند تا زمانی که اطلاعات به دست تمام اعضای جامعه ی در معرض خطر برسد، ادامه می یابد.
سیستم پشتیبان تصمیم گیری پویا
بر اساس اطلاعات اولیه هشدار، اطلاعات جغرافیایی، اطلاعات شهری سیستم، فناوری تلفن همراه، رسانه های اجتماعی توئیتر و شبکه های فرصتطلب، سیستم اطلاعات جغرافیایی GIS-SM-DDSS، شامل یک ساختار منطقی لایه ای است که شامل یک لایه سرویس و یک لایه کاربر است (شکل 5).
لایه پایگاه داده
لایه پایگاه داده، داده های فضایی و ارتباط بین لایه سرویس و لایه کاربرد را فراهم میکند. این لایه شامل ویژگی های طبیعی محیطزیست، مانند رودخانه، کوه، جزایر و خط ساحلی است. ویژگیهای فیزیکی شهرستان، مانند جاده، پل ها و زیرساخت ارتباطی و امکانات سیستم خدمات شهری مانند بیمارستان، مدارس و ایستگاه های گاز است. مؤلفه های پایگاه داده به اختصار در زیر شرح دادهشده است:
مجموعه داده شبکه حملونقل
مجموعه داده شبکه انتقال، بر اساس فعالیت های مسکونی شهر است. این مجموعه داده بر اساس لایه چند خطی شبکه جاده و شامل ویژگی های جاده (مسیرها/خطوط و تقاطع/ امتیاز) و اتصال ویژگی های منبع ایجاد شده است. شبکه انتقال شامل خواص دیگر جاده مانند پل ها، خیابان های یک طرفه، دوطرفه، پل هوایی/تونل، زمان سفر، هزینه انسداد، اتصال به شبکه و هزینه شرایط اضطراری است. اگر چراغ قرمز بیشتری وجود داشته باشد، زمان سفر طولانی خواهد بود. اگر یک مسیر توسط یک ماشین تصادف مسدود شود، این مسیر بسته بوده و در زمان حادثه در دسترس نخواهد بود.
تخلیه سونامی پادانگ
در منطقه خطر شهر پادانگ اندونزی، تعداد توئیت کاربران با اطلاعات مکانی در 79 مورد از 07-11-2014 و ساعت 00 (شکل 7) جمعآوری شد. این شکل به سادگی نشان میدهد که یک درصد از تمام تولیتها شامل ابر داده برچسب جغرافیایی و اطلاعات تلفن های همراه کاربران است (Middleton et al., 2014). در آنجا تقریباً 8000 نفر از توئیتر استفاده می کنند. شهر پادانگ یک بستر تست مناسب برای استفاده از DDSS برای هدایت جامعه جهت تخلیه در زمان رخداد سونامی است.
خطر انتشار اطلاعات
تجسم فضایی خطر
به محض اینکه EOC اطلاعات هشدار زیر آبی را دریافت می کند، EMT خطر سیل سونامی را در مناطق ارزیابی کرده و جوامع در معرض خطر را با استفاده از تجزیه و تحلیل توابع و سیستم اطلاعات جغرافیایی شهری شناسایی می کند و دستورات تخلیه را به صورت اضطراری تهیه میکنند. سپس EMS خطر سونامی را به اطلاع عموم مردم میرساند و این اطلاعات را از طریق رسانه های اجتماعی و برنامه توئیتر نصبشده بر روی تلفن های هوشمند در اختیار افراد قرار میدهد. منطقه خطر در تلفن های هوشمند برای ساکنان مناطق به خوبی نمایش داده می شود.
نتیجه گیری
سیستم GIS-SM-DDSS عملیاتی را برای تخلیه در مواقع خطر سونامی ایجاد می کند. Mobile-GIS، تجسم فضایی خطر سونامی را تهیهکرده و عملیات تجزیه و تحلیل مسیر تخلیه را به منظور ایجاد محیطی امن بررسی می کند. رهبران انتخابات بر اساس اطلاعات وابستگی بین کاندیدها و جامعه آنان ایجاد می گردند. وقتی که اینترنت در دسترس باشد، مدیران اورژانس، مسیر تخلیه تا محل جوامع را برای رهبران ارسال می کنند. این ارسال اطلاعات توسط شبکه های اجتماعی همانند توئیتر به شهروندان ارسال می گردند. وقتی که اینترنت در دسترس نباشد، شبکه های فرصتطلب، بر اساس پوشش به عنوان شبکههای موقت برای رسیدن به این هدف در نظر گرفته می شوند. رهبران تغییر شرایط زیستمحیطی را به صورت زمان واقعی برای طراحی سیاست های مناسب به مراکز اصلی و مرکزی ارسال می کنند.
در مورد پادانگ اندونزی، GIS-SM-DDSS یک شبکه ارتباطی بین دولت و ملت ایجاد کرد. همراه با شبکه های حسگر زیر آبی، یک سیستم پشتیبان تصمیم گیری پویا برای انتقال داده از سنسور زیر آب به شبکه توئیتر زمینی برای تشخیص، کاهش و ایجاد مسیر در برابر خطرات سونامی تهیه می گردد.
این مقاله ISI در سال 2016 در نشریه الزویر و در مجله علم ایمنی، توسط مرکز مدیریت بلایا منتشر شده و در سایت ای ترجمه جهت دانلود ارائه شده است. در صورت نیاز به دانلود رایگان اصل مقاله انگلیسی و ترجمه آن می توانید به پست دانلود ترجمه مقاله یک سیستم پشتیبانی تصمیم پویا بر اساس اطلاعات جغرافیایی در سایت ای ترجمه مراجعه نمایید.