چکیده
هدف این مقاله بررسی نقش مدیریت کیفیت (QM) در تئوری و عمل با استفاده از دیدگاه تئوری اقتضایی است. این پژوهش حول محور نقش QM در بهبود همکاری استراتژیک در شرکتهای کوچک و متوسط (SME) با استفاده از تئوری اقتضایی میباشد تا بهکارگیری بهترین روشهای عملی. تئوری استقرایی اساس کار روش پژوهش را تشکیل میدهد که شامل تحلیل مطالعات موردی پنج شرکت کوچک و متوسط با تکرار مصاحبهها (n = 45)، گروههای هدف (n=5) و تحلیل مدارک و شواهد است. با توجه به یافتههای پژوهش مشخص شد که متغیرهای اقتضایی (استراتژی، فرهنگ، چرخه حیات و توجه به مشتری) و انواع مربوط به آنها در تعامل با شیوههای عملی QM بودند و در شکلگیری همکاری استراتژیک بین SME ها و محیط اطراف آنها مؤثراست. این فرایند که بر اساس روشهای اقتضایی شکل میگیرد در هر SME و محیط مربوطهاش در مقایسه با بهترین روشهای عملی فراگیر به شکلی منحصربهفرد روی میدهد.

مقدمه
تئوری اقتضایی میگوید که "اثربخشی سازمانی درنتیجه تطبیق ویژگیهای یک سازمان ...با مقتضیاتی است که بازتاب موقعیتهای سازمان هستند"(Donaldson,2001، صفحه 1). مقتضیات معمول (که بهعنوان متغیرهای اقتضایی شناخته میشوند،Langfield-Smith,2007) شامل استراتژی (O’Regan and Ghobadian,2006) و فرهنگ (Sousa and Voss,2008) میشوند. در این دیدگاه سازمانها به دنبال بهبود عملکردشان هستند و این کار را با اصلاح همکاری و متناسب کردن خود با مجموعه متغیرهای تعریفشده اقتضاییشان و نیز محیط بیرونی متغیرشان انجام میدهند. این فرایند تطبیق و متناسبسازی، فرایندی جاری و پویا تعریف میشود بالأخص در محیطهای تجاری پرسرعت (Daft et al, 2010; Donaldson, 2006; Burns and Stalker, 1961). تئوری اقتضایی زمانی مفید است که در ایجاد چارچوب نظری فراگیر (Simpson et al., 2012; De Clercq et al., 2014) با در نظر گرفتن روشهای مبتنی بر زمینه در تناسب اقتضایی نسبت به بهترین روش برای مدیریت سازمان نقصی وجود داشته باشد (Donaldson, 2001).
این پژوهش اکتشافی در جستجوی ایجاد همکاری با مدیریت کیفی (QM) با استفاده از تئوری اقتضایی است که در مورد یکی از مسائل تجاری معاصر بهکاررفته است. مورد تجاری که دیدگاه تئوری اقتضایی در مورد مدیریت کیفی آن به تحقیق و بررسی پرداخته، رسیدن و حفظ همکاری استراتژیک با شرکتهای کوچک و متوسط یا همان SME ها در محیطهای تجاری بهسرعت در حال تغییر میباشد. Corley و Gioia (2011) و نیز Ridder et al. (2014) تئوری اکتشافی را پیشنهاد دادند آنها معتقدند که شروع پژوهشها باید در راستای تئوری باشد و به شناسایی یک مسئله کلیدی در عملکرد سازمان هم در پیشرفتهای فعلی وهم در پیشرفتهای آتی ضروری سازمان پرداخت. Corley و Gioia (2011) از این روش بهعنوان روشی نظریه محور در جنبههای عملی یک مسئله یا پدیده یاد میکنند، که در این مقاله همان نقش QM در ارتباط با همکاریهای استراتژیک در SME ها میباشد. مسئله همکاری استراتژیک چالشی برای SME ها در بازارهای بهسرعت در حال تغییر به شمار میرود. (Simpson et al., 2012؛; Raymond and St-Pierre, 2013 and Giachetti, 2015 Bagnoli). علاوه بر این Ng et al (2015) معتقد است که باید تحقیقات بیشتری درزمینهٔ همکاری QM با محیطهای بیرونی صورت گیرد Rauniar. et al. (2008:133) همکاری استراتژیک را اینگونه تعریف میکند که " تا چه حد تجارت کلی، محصول و تکنولوژی یک شرکت منجر به هدایت فرایندها و محتوای توسعه یک محصول میشود ". ضعف همکاری استراتژیک در SME ها منجر به نبود بازار و توجه مشتری و نیز رقابت خواهد شد (Brown et al, 2007؛ Garg and Goyal, 2012؛ Bagnoli and Giachetti, 2015)، تأخیر در ارائه خدمات / محصول به بازار(Simpson et al., 2012) و نیز افزایش مشکلات مربوط به عدم همکاریهای تکنولوژیکی که هزینههای بالایی دارند و خود ناشی از استفاده نادرست منابع تکنولوژی هستند (Kock and Strotmann, 2006) و نبود زیرکی در بازارهای کلیدی (Alpkan et al, 2007) همگی از نشانههای ضعف همکاری استراتژیک هستند. علاوه بر این نمایش پیشفرض SME ها بهعنوان نسخه اسکالر سازمانهای بزرگ و یا " شرکتهای نسبتاً بزرگ "(Tilley,2000:33) مسائل زمینهای ناشی از همکاریهای استراتژیک در SME ها را دستکم میگیرد. برای مثال برخی از پژوهشهای QM که بر روی SME ها انجامشدهاند به سیستمهای مدیریت کیفی (QMS) مربوط هستند و در تشخیص و شناسایی روشهای غیررسمیتر و گستردهتر QM در عمل ناتوان بودهاند همان روشهایی که توسط Garengo et al (2005) و Bitici et al (2012) برای درک همکاری بین SME ها استفادهشدهاند. ازآنجاییکه بیشتر تمرکز ما بر روی QM در عمل و نیز تأثیر همکاری استراتژیک در SME هاست، پس میتوان آن را بهعنوان نسخهای غیررسمی از QMS ها بهحساب آورد.
ادبیات موضوعی
همکاری استراتژیک، شیوههای QM و تئوری اقتضایی
با در نظر داشتن مسئله یا پدیده همکاری استراتژیک در SME بهعنوان نقطه شروع مطالعات در باب تئوری QM، ما به تئوری اقتضایی (که بهعنوان مرحله 1 از آن یاد میشود) تا به ما نشان دهد که چگونه شیوههای عملی QM میتواند بر همکاری استراتژیک تأثیر بگذارد. این روش شامل تعریف Gioia و Pitre’s (1990) از تئوری بهعنوان مجموعهای از مفاهیم و روابط درونی آنها میشود که به ما نشان میدهد چگونه و چرا یک پدیده روی میدهد. تئوری اقتضایی بهعنوان ابزاری برای بررسی ارتباط بین همکاری استراتژیک و شیوههای عملی QM به وجود آمد (Garg and Goyal, 2012؛ (Raymond and St-Pierre, 2013 و در ابتدای امر نیازمند شناسایی فاکتورها یا متغیرهای اقتضایی (CV) بود. این متغیرها تنها در بلندمدت و با تلاشهای بسیار احتمال تغییر دارند Sousa and Voss, 2008; Raymond and St-Pierre, 2013)) و مربوط به شیوههای QM در عمل میشوند، شیوههایی که از طریق یک فرایند همکاری پویا ((Johnston and Pongatichat, 2008 همانطور که در چارچوب مفهومی آغازین شنان دادهشدهاند، شکل میگیرند (شکل 1).
CVها و نوع شناسی CV
قوانین موجود که از پژوهش موجود برای انتخاب CVها در شکل 1 آمدهاند نشان میدهد که این متغیرها باید نسبتاً مستقل باشند و تأثیر مهمی را بر شیوههای QM بگذارند (Sousa and Voss, 2008; Langfield-Smith, 1997))، وهم چنین در برون رست مدیرانی که مسئول شیوههای عملی QM هستند باشند (Bititci et al., 2006)) و با تغییر در شیوههای QM تأثیری که بر جای میگذارند تا اندازه محدودی باشد (برای مثال اینرسی بالا)
QM، همکاری پویا و پرسشهای تحقیق
با ادامه بحث درباره CV ها، نوع شناسی و شیوههای QM در سازمانها (Johnston and Pongatichat, 2008)، همکاری استراتژیک باگذشت زمان بهعنوان فرایندی پویا در نظر گرفته میشود (شکل 1). اینجا ما با نوعی از ناهمگونی همکاری مواجه خواهیم شد مگر اینکه یک پادرمیانی وجود داشته باشد که بگوید حالت همکاری کامل و بینقص بسیار نادر است (O’Regan and Ghobadian, 2006؛ Raymond and Croteau, 2009؛ Raymond and St-Pierre,2013). از این روش پویا در فرایند همکاری بهعنوان " فرایندی پویا برای مطابقت با تغییرات محیطی و عدم قطعیت یادمی شود " (Miles and Snow,1978:3). بنابراین همانطور که در پژوهشهای اقتضایی SME ها توسط Raymond and Bergeron’s (2008: 590) عنوان شد "همکاری را نمیتوان بهعنوان مدلی جهانشمول در نظر گرفت " اما خود شامل لحاظ کردن مقتضیات زمینهای در این تحقیق میشود. همانطور کهJusoh and Parnell (2008)، Johnston and Pongatichat (2008) و Garengo et al. (2007) عنوان کردند سازمانها اغلب از طیف وسیعی از شیوههای QM استفاده میکنند (برای مثال در رابطه با عناصر غیررسمی TOM،ISO 9001؛ چارچوب تعالی تجارت (BEM)، مدل Baldrige و ارزیابی متعادل) تا بتوانند فرایند همکاری بین CV ها و شیوههای QM را رهبری کنند (شکل 1).
روش تحقیق
زمانی که در جستجوی هدف و پرسشهای تحقیق بودیم، روش تئوری استقرایی همگام با روشهای Barratt and Oke (2007)، Perren and Ram (2004)، Sousa and Voss (2008) بودند. مفهومسازی اولیه در مرحله 1 تحقیق (برای مثال شکل 1 تا 5) بهعنوان اساس کار تجربی مرحله 2 عمل کرد. به پیشنهاد Sousa andVoss (2008) ما نیازمند ارائه متد برای تئوری QM درمانند مطالعه موردی در تحقیقات اقتضایی بودیم تا بتوانیم به ارائه توضیح پرداخته و نیز در فرایند معقول و منطقی در ارتباط با همکاری استراتژیک شرکت کنیم. Corleyand Gioia (2011) میگوید که یافتهها نیز باید معقول باشند زیرا همان یافتهها مسیر را برای مطالعه در آینده فراهم میکنند. همچنین Perren and Ram (2004)، Yin (2011) و Eisenhardt (1991) نیز معتقدند که پرسشهای حاوی چگونگی گ و " چیستی " در تحقیق برای این نوع از فلسفه تحقیقات تفسیری مناسب هستند. در این تحقیق از چندین منابع دادهها جمعآوریشدهاند و در یک فرایند معقول بازگشتی داددهها تحلیلشده و باهم مقایسه شدهاند تا زمانی که به یک سطح اشباعشده از درک رسیدهایم. فلسفهای تحقیق بر روی شرکتکنندگان غنی از گفتمان دانش مطالعات اقتضایی و شیوههای QM در SMEها سرمایهگذاری کرده است (Perren and Ram, 2004؛Garengo et al., 2007). روش انتخابی برای تحقیق مطالعه و بررسی چندین مورد بود که برای روش تحقیق تفسیری بسیار مناسب است (Eisenhardt, 1991; Yin, 2011).
نتایج و بحث
بخش بحث و نتایج باهم ترکیبشدهاند (مرحله 2) به این دلیل که روش تحقیق یک روش اکتشافی و کیفی است (Eisenhardt, 1991; Yin, 2011). ساختار این بخشبر اساس بحث و بررسی همکاری بین شیوههای QMو هریک از متغیرهای اقتضایی در رابطه با پرسشهای تحقیق است. چنین رویکردی با Donaldson(2006, p 23) همراستا است که این فرایند همکاری پویا را "شبه مناسب" میداند تا تمام مناسب. یافتهای تحقیق همگی در جدولهای شواهد خلاصهشدهاند که خود این شواهد از تحلیل دادهها به روشی که توسط Miles and Huberman(1994) پیشنهادشده است، بهدستآمدهاند. این جدولهای شواهد شامل جدول 3 که نشاندهنده متغیرهای اقتضایی و نوع شناسی متناظر با آن برای هر یک از موارد و نیز جدولهای 4a-4d که نشاندهنده شیوههای کلیدی QMکه منجر به تحریک همکاری در هریک از متغیرهای اقتضایی برای هرکدام از پنج مورد میباشد. بر اساس این یافتهها و نیز موارد یافت شده در ادبیات موضوعی برای هرکدام از CVها دو پیشنهاد سازنده ارائه شد (در کل هشت مورد)، اولین مورد از این پیشنهادات بیشتر جنبه عمومی در ادبیات موضوعی دارد و دومی در رابطه باکار تجربی ارائهشده بیشتر جنبه تخصصی دارد.
متغیر اقتضایی استراتژی و پویایی همکاری
مورد اول در یک محیط اقتصادی بسیار رقابتی اجراشده است این محیط شامل یک هتل و مرکز گردشگری است که به دنبال افزایش رقابتپذیری با استفاده از روشهای استاندارد اجرایی برای رزرو اتاق و بازخوردهای آن است. همانطور که مدیرعامل مورد 1 گفته است "تماس با مشتری بعد از رسیدنشان به مرکز صورت گرفته تا میزان عملکرد و بازخورد چک شود ...چه این مسئله یکبار رویداده باشد یا چه یک فرایند باشد." برای بهبود بهرهوری، مورد 1 سطح بالایی از ادغام عمودی با تأمینکنندگان را داراست (برای مثال تأمینکنندگان غذا و مدیران متخصص برگزاری رویدادها). تازهواردان بالقوه جدید، بیشتر بر هتلهای زنجیرهای بینالمللی تمرکز دارند. ازاینرو در ارتباط با متغیر اقتضایی استراتژی، مورد اول طبق نظر نوع شناسی Miles and Snow جز دسته مدافع قرار میگیرد (شکل 2، جدول شواهد 3). تحلیل دادهها و مدارکی که در مورد 1 نشان دادهشدهاند، از مجموعهای از شیوههای QMاستفاده کرده است که شامل عناصر غیررسمی یک مدل عالی تجاری منسجم (BEM) و ارزیابی متعادل (BSC)، سرمایهگذاری در مردم (liP)، چارچوبهای QMو بخش اهدای جوایز خدمات صنعتی است. بااینحال همانطور که در گروه متمرکز ثابت شد، معیارهای عملکرد اصلی (یا معیارهای عملکرد پیشبینیشده پیش رو) در شکلگیری معیارهای QM بهاندازه کافی استفاده نشدند (مانند پیشنهادهای خدماتی جدید که بر اساس تغییرات بازار هستند) و بیشتر بازتاب رویکرد استراتژیک دفاعی بودند (جدول 3). شیوههای محکزنی همگی در درون بخش بودند (برای مثال، میزبانی) برخلاف جدول شواهد 4a که همگی خارج از بخش بودند و منجر به پساندازهای بهرهوری میشدند تا همکاری بازار مبتنی بر نوآوری. این یافتهها مفاهیمی را که Daft et al (2010) برای محیطهای کوچک و پایدار توضیح داده بود را تصدیق میکرد جایی که شرایط مکانیکی غالب میآمدند (بر اساس نوع ایدئال Burns and Stalks,1961). در نوع مکانیکی دانش در بالای ساختار سازمانی جایی دارد، کنترل سلسله مراتبی میباشد و توانمندسازی محدودشده است (Daft et al,2010).
متغیر اقتضایی فرهنگ و پویایی همکاری
مورد 1 در دستهبندی متغیر اقتضایی تحت عنوان نقش بود (شکل 5، جدول شواهد 3) که توجه زیادی به روش و سلسلهمراتب دارد با نقشهای تعریفشدهای که سنخیت بیشتری با ساختار سازمانی مکانیکی دارد ساختاری که درون محیطهای نسبتاً پایدار و کوچک جا خوش کرده است (Daft et al,2010; Donaldson, 2001). یافته ا (جدول شواهد 4b) نشان داد که چنین سلسله مراتبی خود را در یک رویکرد آبشاری به شیوههای QMنشان داد جایی که معیارهای QM رسمی توسط مدیریت تعبیهشده و بهتمامی سطوح پایین نر منقل میشوند که خود این فرایند مبتنی بر آموزش از طریق تحلیل و رویکردهای آبشاری سرمایهگذاری در افراد (IiP) انجام میشود. نبود توانمندسازی منجر به ایجاد شیوههای کمتر از حد مطلوب QM و بهکارگیری آنها میشود همانطور که Bititci et al(2006) در رابطه با نقش فرهنگها و ترجمه QMدر SME ها گفته بود همگام با رویارویی کارکنان با مکانیزم ها و تحمیل شرایط بر آنهاست (Johnston and Pongatichat, 2008). مصاحبهها نشان داد که تلاشها برای بهبود شیوههای QM مانند چرخش اتاق بین مهمانها و تهیه قراردادها از بیرون برای رویدادها و مراسمهای خاص بیشتر بر تحمیل معیارهای QM است که بیشازحد تولیدی هستند (برای مثال زمان کلی چرخه، هزینههای جاری و معیارهای چکلیست کیفیت)، آنهم زمانی که معیارهای QM دقیقتر و زمینهایتر برای بهبود بهرهوری در سطح محلی موردنیاز هستند.
متغیر اقتضایی چرخه حیات و پویایی همکاری
مورد 1 (هتل و مرکز گردشگری) در مرحله 5 مدل چرخه حیاتش است (شکل 3؛ جدول شواهد 3) جایی که شیوهها و معیارهای QM منعکسکننده سازمانی بههمپیوسته هستند که به مرحلهای از بلوغ و رشد پایدار رسیده است (Greiner, 1972). مصاحبهها نشان داد که شیو ه های QM در روشهای تعریفشده واضح نشان دادهشده بودند. مدیرعامل مورد 1 در این خصوص میگوید " ما از طیف وسیعی از معیارها و فرایندهای مشتری استفاده کردهایم با جلسات و انتظارات رو به رشد مشتریها کار آر شروع کردیم ..... در نقطه شروع اینطور به نظر میرسد که امور مالی مهمترین مسئله هستند اما بعدها خواهید فهمید که بدون توجه به مشتری نمیتوانید هیچ تجارت یا شرکتی را توسعه دهید." بااینوجود یافتهای گروههای متمرکز نشان داد که محدودیت در چنین فرایندی نشاندهنده فقدان زیرکی در پاسخ به فرصتهای جدید در بازار است، این همانجایی است که به شیوههای جدید QM نیاز است تا معیارها و شیوهای QM موجود اضافی را هدایت کند. چنین پیشرفتهای نیاز به حرکت از ساختارهای سازمانی مکانیکی را به سازمانهای ارگانیک نشان میدهد این تغییر زمانی باید روی دهد که محیط تجاری بهسرعت پیچیده میشود و تغییرات درخور و مناسب باید در شیوه ه ای QMصورت گیرد (Daft et al, 2010; Donaldson, 2006).
متغیر اقتضایی توجه به مشتری و پویایی همکاری
مورد 1(هتل و گردشگری) در دسته خدمات انبوه توجه به مشتری است (شکل 4؛ جدول شواهد 3). تأکید زیادی برافزایش تعداد مشتریها از طریق بهرهوری وجود دارد که همراستا با نوع خدمات انبوه است (Ng et al., 2007) که بازتاب مکان دفاعی مکانیکی تراست (Daft et al, 2010). استفاده از شیوههای QM، همانطور که در جدول شواهد 4d آمده است شامل عناصری از IiP،BEMو بخش اهدای جوایز میزبانی است. بهبود مداوم الگوریتم در این مدلها با افزایش خدمات جاری در میان شمار زیادی از مشتریها در توافق است. معهذا گروههای متمرکز نشان دادند که ارزیابی شخصی کیفی BEM در بخش مستندات جوایز محدود به زبان سازمانی بزرگ در حال ساخت درونی میباشد (برای مثال سازمانی را با ساختارهای مجزا و سلسله مراتبی در نظر بگیرید). شیوههای QMمنوط به مشتری بیشتر معاملاتی هستند تا رابطهای (برای مثال سطح اشغال اتاقها و زمانهای چرخش اتاقها و شیوه انجام آن)، که همگی بازتابی از یافتههای Silvestro (2001) و Hultman and Shaw (2003) هستند این یافتهها می گیوند که توجه اصلی خدمات انبوه مربوط به روابط تعاملی با مشتری است.
چارچوب مفهومی اصلاحشده
مادر جستجوی چارچوب مفهومی اصلاحی سه مورد کلی را که راهنمایی ما در این اصلاح بودند بیان میکنیم. اول اینکه در محیطهای سادهتر و پایدارتر جایی که ساختار سازمانی مکانیکی غالب است شیوههای QM سادهتر و استانداردتر هستند. دوم اینکه زمانی که محیط تجاری پیچیدهتر و پویاتر میشود و به سمت ساختارهای ارگانیک تر و مسئولتر حرکت میکند، شیوه ه ای QM پیشرفتهتر میشوند و قدرت پذیرش بیشتری را در هر زمینه ارائهشده دارند. سوم اینکه ما نیاز به انعطافپذیری بیشتر در رویکردهایمان به شیوههای QMهستیم آنهم زمانی که شرکتهای چون SME های بهسرعت در حال رشد، نیاز به تغییری پویا از ساختارهای مکانیکی به ساختارهای ارگانیک در محیطهای تجاری پیچیده رو به افزایش دارند.
نتایج و توصیه ها
نتایج این مقاله بر اساس توسعه تئوری اقتضایی و چارچوب مفهومی است که از تحلیل نتایج (از مصاحبهها و گروههای متمرکز) برمیآید و نیز سنتز همین یافتهها با منتقدان ادبی همانطور که در بخش نتایج و مباحثه آمد. از این یافتهها و مباحثات میتوان نتیجه گرفت که در محیطهای پایدار و سادهتر شیو ه های QM سادهتر و استانداردتر هستند و ساختار سازمانی در ماهیت مکانیکیتر است. ولی زمانی که محیطهای تجاری پویاتر و پیچیدهتر میشوند شیوههای QMنیز پیچیدهتر و پیش رفتهتر میشوند و قدرت تطبیق با هر زمینهای را نیز خواهند داشت تا اینکه یک سایز باشند و با همهچیز متناسب باشند. چنین رویکردی برای ساختار سازمانی ارگانیک مناسبتر است (Daft et al, 2010)). علاوه بر این از یافتهها و نتایج میتوان چنین نتیجه گرفت که همکاری استراتژیک در SME ها نیازمند رویکردی پیچیده و مبتنی بر زمینه است که شامل تئوری اقتضایی و شیو ه های QM نیز میشود که در تضاد با منابع درونی محدود SMEهاست و از بهتری شیو ه های عملی QM موجود در بازار در دسترس استفاده میکنند تا همکاری استراتژیک خود را بهبود ببخشند. یافتهها و مباحث نشان میدهند که چنین واکنشی بیشتر با ساختار سازمانی ارگانیک سنخیت دارد که توسط Donaldson (2001)پیشنهاد دادهشده است. بنابراین ما نتیجه میگیریم که، در راستای نتایج بهدستآمده توسط Srinivasan and Kurey (2014)،Jayaram et al (2014) و Dubey and Gunasekaran(2015)، QM باید ورای رویکردهای قانونی و عملی باشد که محدود به محیطهای نسبتاً پایدار و ساختارهای سازمانی مکانیکی میشود. روابط بین CV ها (همانگونه که توسط نوع شناسان بیانشده است (شکلهای 1-5) و همانگونه که در یافتهها و مباحثات به آن اشاره شد در تعامل پویا با شیوههای QMدر شکلگیری همکاری استراتژیک برای نیل به "شبه مناسب "(Donaldson, 2006, p23) است که با روشی اقتضایی و مبتنی بر زمینه SME ها شکل میگیرد. در رابطه با QR1، میتوان نتیجه گرفت که روابط پیچیده و زمینهای هستند بااینوجود بهکارگیری بهترین مانتراهای فراگیر هنوز هم برای تقویت کاربردهای شیوهای QMدر تحریک همکاری استراتژیک کافی نیست، بالأخص در محیطهای پیچیده و با سرعت زیاد. توسعه پیشنهاد در رابطه با QR2 که ساختارش بر اساس چارچوب مفهومسازی است (برخاسته از نتایج و مباحث میباشد). این پیشنهادات (P1-P8) به شکلگیری شیوههای QM کمک میکند تا به تحریک همکاری استراتژیک بپردازد که بهنوبه خود دستور کار تحقیقات بعدی را فراهم میسازد. علاوه بر این فرایند مشروعیت بخشی در توضیح پویایی همکاری اقتضایی مابین CV ها و شیوههای QMدر مقیاسهایی کوچک همانطور که در شکل 6 آمده است بسیار مفید بوده است (Suchman, 1995;Johnson, 2004).
خلاصه اینکه این مقاله از تئوری استفاده کرد تا با به بررسی مسئله یا پدیده کلیدی سازمانی واقعی بپردازد که ما همکاری استراتژیک را برگزیدیم با استفاده از تئوری به توسعه مفهوم تئوری اقتضایی میتنی بر QM پرداختیم این کار را با وام گرفتن نوع شناسی CVاز سایر زمینههای مطالعاتی انجام دادیم که همگی با نظرات Ridder et al. (2014) و
Corley andGioia’s (2011) ونیز مروری بر رویکردهای نظری دیگر همراستا بودند. توان اکتشافی تئوری اقتضایی در رابطه با QM گسترش یافت همانگونه که Corley andGioia’s (2011) گفتهاند با ادغام سازمانهای مکانیکی و ارگانیک که در محیطهای ساده و پایدار و پیچیده و پویا جای دارند. علاوه بر این مطالعات تجربی شرایط را برای بررسی زمینهای SME ها فراهم کرد حوزهای که در آن تحقیقات تئوری اقتضایی کم است. با توجه به تعمیم نتایج چارچوب مفهومی شکل 6(در 30 پاسخ به RQ3) و توسعه پیشنهادهای جاری (1-8) بیشتر تعمیم نظری را پیشنهاد میداد تا کاربرد مستقیم یا تکرار در زمینههای دیگر را که با نظرات Gioia and Pitre (1990) و Ridder et al. (2014) سنخیت دارد. معهذا این تحقیق بهعنوان اساس برای مطالعات بیشتر مفهومی و تجربی را در سایر زمینههای سازمانی فراهم میکند (برای مثال بخشهای مختلف).
توصیه میشود که بتوان تحقیق را در سه زمینه دیگر گسترش داد. اول اینکه تعداد بیشتری از موردهای مطالعه از بخشهای مختلف را میتوان در تحقیق گنجاند که مجموعهای از CV ها و شیوهای QMرا در یک زمینه خاص گرد هم میآورد و درنهایت پیشنهادهای جدید و اصلاحشدهتری داریم. چنین پیشنهادی دیدگاه تحقیق را گستردهتر میکند این دیدگاه وسیع و آزمونهای بیشتر و مستحکمتر ما را به سمت یافتهای خاص و در یک بخش دادهشده سوق میدهد. دوم اینکه میتوان از این رویکرد برای توسعه دستهبندی و نوع شناسی موارد در رابطه با همکاری استراتژیک SME ها استفاده کرد. دادههای موردی تجربی بیشتر به نوع شناسی کمک خواهد کرد که بهنوبه خود بهعنوان اساسی برای تحقیقات بیشتر حول محور تئوری اقتضایی عمل خواهد کرد. سوم اینکه پیشنهادها را میتوان بیشتر توسعه داد و آنها را اصلاحکرده به شکل فرضیه و یا مقیاسهای سنجش درآورد که این فرضیات یا مقیاسهای سنجش بهعنوان بخشی از آزمون تئوری باشند منجر به اصلاح و بازبینی مباحث نظری شوند. این تحقیق اولیه در رابطه باهدف و پرسشهای تحقیق بهعنوان بخش مفهومسازی اقتضایی شواهد تجربی انگاشته میشود که بهنوبه خود میتواند اساسی برای توسعه چنین مطالعات کمی باشد.
از دیدگاه انعکاسی عملی محقق باید ورای به کاری بهترین شیوههای عملی QMرایج عمل کند و با روشی پیشبینیشده در مطالعات همکاری استراتژیک SMEهای با منابع محدود شرکت کنند. توسعه رویکرد اقتضایی و پیشنهادهای مربوط به آن الگوی گسترده را ارائه میدهد که شاغلان بازتابی میتوانند آن را تخصیص داده یا مربوط به زمینه خاصی بدانند تا زمینه همکاری را که در حال کار کردن بر روی آن هستند را مورد خطاب قرار دهند. اینجا شاغل باید آمادگی این را داشته باشد تا به تغییر شیوههای QMدر راستای تغییرات محیطی پویا و پیچیده روبه افزایش و درزمانی که سازمانها از ساختارهای مکانیکی به سمت ساختارهای ارگانیک مسئولتر حرکت میکنند بپردازد. بنابراین شیوههای QM موردی بهعنوان دستورالعملهای اولیه عملی برای SME ها عمل میکنند،SMEهایی که در جستجوی شیوههای QM توافقی در تحریک همکاری استراتژیک هستند.
این مقاله ISI در سال 2019 در نشریه الزویر و در مجله بین المللی اقتصاد تولید، توسط مدرسه کسب و کار اولستر منتشر شده و در سایت ای ترجمه جهت دانلود ارائه شده است. در صورت نیاز به دانلود رایگان اصل مقاله انگلیسی و ترجمه آن می توانید به پست دانلود ترجمه مقاله نظریه اقتضایی مدیریت کیفیت در توانمندسازی در سایت ای ترجمه مراجعه نمایید.