نویسنده: سرکار خانم حیدری، سردبیر فصلنامه مطالعات راهبردی کره جنوبی
🔹بیتیاس در طول این سالها ثابت کرده که مهارتش فقط در موسیقی نیست؛ بلکه مهارت اصلیاش در مهندسی احساسات میلیونها نوجوانه.
🔹 هر آلبوم یه تصویر جدید از یه روایت تکراری برای فندومهاست. موزیک ویدئو نرمال از آلبوم آریرانگ یه بخشی از پازل آلبومه که کاملا واضح، بدون استفاده از لفافه حرفشو میزنه
🔹 صحنهای که هفت عضو پشت به دوربین، کنار هم در سرویس بهداشتی نشون داده میشن؛ سکانسیه که همراه شده با آگهیهای چاپیای با لحن طعنهآمیز زرد روزنامهای که این صحنه رو مرموز تلقی کردن
🔹تیم سازنده ادعا کرده که این صحنه قراره پارودیای از تیترهای زردی باشه که هر حرکت سادهی یه سلبریتی رو یه راز می دونه. حالا جالب اینجاست که برندی که میلیاردها دلار از هوادارسالاری نوجوانان درآمد میسازه، ادعا میکنه که داره از فرهنگ زرد نقد میکنه، درحالیکه خودش دقیقاً همون مکانیزم رو با مهارت خاص باز سازی میکنه
🔹 وقتی یک برند اینقدر قدرتمند، تصویری از ابتذال رو با عنوان «نرمال» بستهبندی و به میلیونها نوجوان عرضه کرده برای کسایی که این گروه براشون مرجع سبک زندگی و الگوی هویتیه، دیگه این صحنه براشون مثل یه طنز نیست.بلکه تثبیت یک الگوِ برای نسلیه که رابطهاش با آیدولها شبیه به پرستشِ، طوریکه بهسرعت یه حرکت مبتذل از عادی بودن به قابل تقلید تبدیل میشه
🔹هایب با استراتژی مختلف تونسته هوادارهای زیادی رو تا الان داشته باشه، حالا با یه همچین تابو شکنی که اسمش رو میگذاره حرکت طنزآمیز، دیگه اباحه گری رو رد نمی کنه بلکه بدون هیچ ابایی منتشرش میکنه، طرفدارها هم که با مکانیسم هایب تا الان جلو رفتن و تربیت شدن صجنههایی مثل دستشویی کردن اعضا رو قبیح نمی دونن چون ایمان دارن که بت هاشون کار بدی انجام نمیدن و کم کم این سبک جدیدی از عادی نبودن عادی میشه
#