
دههها پیش، خانوادهای مانند خانوادهی هان در کره غیرمعمول بود، جایی که ازدواج مدتها تحت تأثیر هنجارهای مردسالارانه شکل میگرفت، به طوری که شوهران به عنوان نانآور و همسران به عنوان مراقب خانه و شوهرانشان شناخته میشدند. بسیار رایج بود که شوهران از همسرانشان بزرگتر باشند، در حالی که ازدواجهایی که در آن زن بزرگتر بود، نسبتاً نادر بود.
امروزه، تقریباً از هر پنج ازدواج اول در کره، یکی شامل یک زن مسنتر و یک شوهر جوانتر است.
برای نسلها، مسنتر بودن به مردان در بازار ازدواج کره مزیت خاصی میداد. سالهای بیشتر اغلب به معنای شغل قویتر و جیبهای پرپولتر بود، که با تصویر سنتی شوهر به عنوان نانآور خانواده مطابقت داشت.
استقلال مالی رو به رشد زنان این محاسبه را تغییر میدهد.
با توجه به نیاز کمتر به شریک زندگی برای تأمین امنیت اقتصادی، برخی از زنان به ارزشهای فراتر از درآمد، از جمله شخصیت، ظاهر و سرزندگی یک شریک جوانتر، بیشتر اهمیت میدهند.
جالب است که بسیاری از آقایان اعلام میکنند همچنان نیاز به مراقبت و حمایت نیاز دارند و همسران با سن بالاتر میتوانند به خوبی از آنها مراقب و حمایت نمایند.