
چه گونه می شود خواند
حدیث نانوشته
چه گونه می شود دید
تقدیر پشت پرده
از پس هر سرابی
دویده ام چو برده
سوار مرگ در پی ام
من اما پا برهنه
چه گونه می شود رفت
آنجا که یار خواب است
دوری یاری چون تو
برای من عذاب است
چه بنویسم ز حسنت
چشمان تو کتاب است
بار ها گفته ام از جمالت
تکرار آن ثواب است
غزل هایی که گفتم
در سینه محفوظ است
حرف های واقعی ام
ورای قافیه مستور است
این باشد حال و روز
شاعر خجلی که محجوب است
در میان تاریکی شهر
مسیح دلم باز مصلوب است
کسی نخواند اشعار ناب مرا
کسی نزد ورق کهنه کتاب مرا
تنهایی و غم گرچه گرفت حال مرا
ولی دوری تو بود که رسید حساب مرا