
مشکل از منه . اینکه بر خلاف بقیه آدما با خودم در صلح نیستم ، نمی تونم با خودم تنها باشم ، نمی تونم به خودم تکیه کنم . واسه همین همیشه به یه آدم دیگه نیازمندم . اما قرار نیست که اونا هم به من نیاز داشته باشن . این خودخواهی و بی رحمیه که انتظار داشته باشی آدم ها بهت اهمیت بدن و واست وقت بگذارند .
مرد حسابی ، ... مشکل از توئه چه ربطی به مردم بدبخت داره ؟
هزار دفعه گفتم باید با تنهایی کنار بیام ، باید تنهایی انجامش بدم ، خودم درمون خودم بشم ،،، اما این کار لعنتی از دستم بر نمیاد .
چه غلطی باید بکنم وقتی همیشه یه نفر اون بیرون باید امیدم باشه . وقتی که حال خوبم بستگی به یه نفر دیگه داره . وقتی فقط در کنار یه نفر دیگه آروم می شم .
از هیشکی دلخور نیستم . تقصیر هیشکی نیست . هیچکس به من بدی نکرد تازه با لطفی که کردن مدیونشون هم شدم .
ولی تنهام ... همیشه ... خیلی
مشکل از منه . از ضعف نفرین شده من