
خسته ام از تکرار تکراری
خفتن در چونین خواب اجباری
بیداری از رویای شیرین و
گم شدن در میان تنهایی
گرچه زنده مانده ایم هنوز
در آرزوی مرگ طی شد یک عمر
هرچه باران خورد بر این بوستان
پاییز سرزد و دریغ از یک گل
هرچه را دوست ترش می داشتیم
چه آسان شد بریدنش از دل
گدایی سالک و کاروانی رهگذر
بر هیچ کسی دل سپردن، هرگز