
تصمیم گیری ها قبلا آسان بود، ها؟ چه ساعتی بیدار شویم، چه بپوشیم، کجا برویم. حالا کمی فرق کرده است. آیا می توانید دوست را از دشمن تشخیص دهید؟ آیا می توانی بکشی؟ آیا حاضری کاری بدتر از این را انجام بدهی ؟ اگر یکی از عزیزانت آلوده بود، آیا می توانید کار درست را انجام دهید؟ آیا میتوانی زندگیات را برای من به خطر بیاندازی، همانطور که من برای تو میکنم؟ آیا شما می توانید ... آخرین بازمانده از ما باشید؟
داستان بازی در سال 2033 اتفاق میافتد، بیست سال پس از آن که یک بیماری همهگیر مبتنی بر قارچ، که مغز را تغییر میدهد گسترش یافته و بیش از 60 درصد از جمعیت جهان را آلوده کرده است.[5] از زمان شیوع این بیماری، جهان در حالت وحشت و جنون فرو رفته است زیرا مقامات تلاش می کنند وضعیت را اصلاح و تحت کنترل نگه دارند. هنگامی که تلاش های سازمان بهداشت جهانی برای تهیه واکسن با شکست مواجه می شود، دولت ایالات متحده با بوروکرات های در قدرت و ایجاد دولت غیرنظامی درگیر شده است. کشور به یک دولت پلیسی تحت کنترل امنیت داخلی و ارتش تبدیل شده و شهرهای سراسر کشور یکی یکی تحت حکومت نظامی قرار می گیرند. بازماندگان این بیماری همه گیر به مناطق قرنطینه ای اختصاص داده شده اند که قرار است آنها را از افراد آلوده جدا کرده و آنها را ایمن نگه دارد.
در طی بیست سال منتهی به رویدادهای اصلی بازی، یک گروه شبه نظامی به نام فایرفلایز تأسیس می شود که هدف اصلی آنها بازگرداندن حکومت قانونی در ایالات متحده و همچنین یافتن و تولید واکسن برای عفونت مغزی کوردیپس است. کرم شب تاب ها به ارتش حمله می کنند و مردم را برای شورش تهییج می کنند.
شما را به خواندن چند دیالوگ ماندگار دعوت می کنم :

من برای مدت طولانی با تلاش برای بقا مبارزه کردم. و شما - مهم نیست که چه باشد، همیشه چیزی برای مبارزه پیدا می کنید.
.تحمل کنید و زنده بمانید.
حدس می زنم مهم نیست چه قدر سخت تلاش می کنید ، نمی توانید از گذشته تان فرار کنید .
آنها تعداد کمی را قربانی می کنند تا بسیاری را نجات دهند.
تو راست می گی . تو دختر من نیستی و من خوب می دونم که پدرت نیستم ، هر کدوم از ما راه خودش رو میره !

سلام؟! کسی اینجاست؟ درمان بشریت اومده. - الی
این روتین ما است ، روز و شب تمام کاری که انجام می دهیم تلاش برای زنده ماندن است .انگار هیچ وقت قرار نیست تموم بشه ! جوئل به من گفت این خیابان ها زمانی مملو از مردمی بوده که به زندگی خودشون مشغول بودن . هه! حتما جالب بوده !
بعد از همه چیزهایی که ما پشت سر گذاشتیم. هر کاری که انجام داده ام نمی تواند بیهوده باشد.
همه کسانی که از آنها مراقبت کرده ام یا مرده اند یا مرا ترک کرده اند. همه اون لعنتی ها ، به جز تو! پس به من نگو که پیش یک نفر دیگه جام امن تره ، چون این حرفت باعث می شه بیشتر بترسم !
(این یکی از آن معدود لحظاتی است که آن روی آسیبپذیر الی را میبینیم. او حالا به جوئل احساس دارد و با این حقیقت مواجه میشود که احتمالا این حس دوطرفه نباشد.اما علیرغم ظاهر سرسختانه جوئل و تلاش مداومش برای مقابله با احساسات الی، دخترک به خوبی میداند که جوئل برای محافظت از او هرکاری خواهد کرد و صرفا از این ترسیده که خودش هم بیش از حد وابستگی عاطفی پیدا کند.)
تا لبه کیهان و پشت آن. تحمل کنید و زنده بمانید.
من پیدا میکنم...و میکشم...همه. تا آخرین نفرشون رو !
ما قاتل نیستیم ما فقط تلاش می کنیم تا زنده بمونیم !
به یه میلیون روش مختلف باید تا پیش از امروز میمردیم و به یک میلیون روش دیگه هم میتونیم تا فردا بمیریم. اما ما میجنگیم، برای تموم ثانیههایی که میتونیم با همدیگه سپری کنیم. چه دو دقیقه باشه و چه دو روز، ما جا نمیزنیم. نمیخوام جا بزنم. - رایلی
میدونی، اون چیزا [کلیکرها] هرچقدر هم که بد باشن، حداقل قابل پیشبینیان. این مردم عادین که من رو میترسونن. - بیل
( شدیدا در ترسناک جلوه دادن زامبیها موفق عمل میکند، اما آنچه در آن حتی از این هم بیشتر مهارت دارد، نمایش انسانهای عادی به عنوان بدترین هیولاهای این جهان است. زامبیها مردم را میکشند چون تمایلی بیولوژیکی به پخش کردن آلودگی خود دارند. اما انسانها مردم را میکشند چون خیلی ساده میتوانند.کاراکتر بیل در میانههای بازی به این نکته اشاره میکند که اراده آزاد و طمع باعث میشود مردم بسیار ترسناکتر باشند. هنگام مواجهه با یک زامبی، میدانید با چه چیزی روبهرو هستید. اما انسانی که به شما کمک کرده یک گوزن شکار کنید و بعد جانتان را نجات داده، به ناگاه ممکن است آدمخوار از آب درآید.)
من برای مدتی طولانی با بقا سر و کله زدم. و مهم نیست چی میشه، همیشه یه چیزی پیدا میکنی که براش بجنگی. - جوئل