آرتاشس یک دهه از عمرش هر روز 6 صبح بیدار میشد و ناشتا میرفت تو پارک پیاده روی و نرمش میکرد و هرکسی را هم میدید با لبخند و خوشرویی بهش سلام میکرد. بعد از گذشت چند سال خانوادش و یکی دوتا از دوستانش که اونو تو پارک دیده بودند بهش گفتند ناشتا ورزش کردن واست خوب نیس و رابطه ات را با این دوستایی که تو پارک پیدا کردی صمیمی نکن. اینا از لحاظ فکری باهات متفاوتند و یکم عجیب غریبند. آرتاشس طی این سالها هیچ ایرادی تو این عادتش نمیدید و میگفت این کار واسش سودمنده. این اواخر یه روز که رفته بود خون اهدا کنه فهمید این عادت خوب باعث شده قسمت اعظم پرولوبید بدنش از بین بره و فشار روحی که برای ایجاد ارتباط اجتماعی به شخصیت درونگراش آورده بود هم باعث سندروم فالت شده بود.
#داستانک
#i_Tales