
«شب، داخلی، دیوار» جدیدترین ساختهی وحید جلیلوند است که با نام «آن سوی دیوار» (Beyond the wall) به هفتاد و نهمین دورهی جشنوارهی فیلم ونیز قدم گذاشته است. این فیلم سومین ساختهی جلیلوند پس از فیلمهای «چهارشنبه، ۱۹ اردبیهشت» و «بدون تاریخ، بدون امضا» به حساب میآید. جلیلوند برای بار دوم است که به ونیز میرود، کسی که پیش از این با فیلم «بدون تاریخ، بدون امضا» جایزهی بهترین کارگردانی را از بخش افقهای جشنوارهی ونیز گرفته بود. این فیلم جایزهی بهترین بازیگری از این بخش را هم برای نوید محمدزاده به ارمغان آورد.
اما این بار جلیلوند قرار است در بخش اصلی و برای کسب شیر طلایی ونیز با مدعیان رقابت کند. او دوباره سراغ ترکیب آشنا و محبوب بازیگری خود رفته است. نوید محمدزاده و امیر آقایی که در «بدون تاریخ، بدون امضا» همبازی شده بودند، در فیلم «شب، داخلی، دیوار» هم حضور دارند. اینبار دایانا حبیبی نقش اصلی زن فیلم را برعهده دارد.
داستان فیلم دربارهی مردی به نام علی (با بازی نوید محمدزاده) است، کسی که در آستانهی نابینایی، تنها و بیکس در آپارتمانی زندگی میکند. تنها دکتر (با بازی امیر آقایی) او است که برای کمک به وضعیتش به علی سر میزند و به او داروهایی میدهد تا شاید بهبود اندکی در وضعیت سلامتیاش حاصل شود. با ورود لیلا (با بازی دایانا حبیبی) به داستان که از دست پلیس در حال فرار است و به خانهی علی پناه آورده، فیلم رنگ دیگری به خود میگیرد.
با نگاه به آرای منتقدان میتوان دید که آنها تا حد زیادی فیلم را پسندیدهاند، خصوصا تعهد کامل محمدزاده و حبیبی به نقش خودشان. اما به نظر منتقدان فیلم خیلی طول میکشد تا پا بگیرد و بعد از ایجاد فضای پرتعلیق خود، دیگر به مانند قبل پرتنش نیست و هدف خود را گم میکند. از طرفی تلاشهای ادیب سبحانی به عنوان مدیر تصویربرداری و دوربین روی دستش برای به تصویرکشیدن فضای تاریک و خفقانآور آپارتمان ستایش شده است و نیز قدرت جلیلوند در کارگردانی مورد تحسین قرار گرفته است اما فیلم نمیتواند به سوالهای اولیهی خود پاسخهایی جذاب بدهد و مخاطب را در حیرت بیرحمی و خفقان اتمسفر فیلم رها میکند.
برای خواندن نقد فیلم شب داخلی دیوار روی نشریه ایماژ کلیک کنید.