
دیگر به یک عادت تبدیل شده که در بررسی محصولی از یوبیسافت، حرفهایمان را با اشاره به شکستهای اخیر این شرکت فرانسوی شروع کنیم که چند سالی هست دیگر به سختی میتوان صفت دوستداشتنی را در مورد آن به کار برد. در همین سال ۲۰۱۶ آنها دو عرضهی بزرگ داشتند و با اینکه بازی در عصر انسانهای اولیه و نیویورک آخرالزمانی ایدههای جذابی هستند، اما بازیسازان یوبیسافت موفق شدند از هردوی آنها بازیهای کسلکننده و حوصلهسربری خلق کنند که بعد از نهایتاً ده ساعت، از آنها زده میشوید و افسوس میخورید که چرا یک طراح مرحلهی خوشذوق در هیچکدام از شعبههای یوبیسافت پیدا نمیشود که کمی جذابیت در بازیها تزریق کند. با اینکه هنوز برای قضاوت در مورد بازی جدید این شرکت که یکی دو هفتهی دیگر عرضه میشود زود است، اما نمیتوان چندان به آن امیدوار بود. پس به جرئت باید گفت Watch Dogs 2 بهترین بازی یوبیسافت در دو سه سال اخیر است.
به نظر میرسد یوبیسافت بالاخره فهمیده چرا بازیهایش آنطور که میخواهد از آب درنمیآیند. در دیویژن، فارکرای پرایمال و حتی همین نسخهی قبلی واچ داگز مشکل اصلی نه گیمپلی ضعیف بود نه داونگرید گرافیک. یوبیسافت نمیتوانست بازی سرگرمکننده بسازد، مشکلی بنیادین که نه ارتباطی به ایدهی اولیه دارد نه اینکه چقدر روی جزئیات بازی کار میکنید. بازیهای اخیر یوبیسافت به شدت خودشان را جدی میگرفتند و با اینکه این به خودی خود ایراد محسوب نمیشود، اما تقریباً هیچ المان جذابی در بازیها نمیدیدیم و آنها از هدف اصلی خودشان که سرگرمکننده بودن است، بسیار دور شده بودند. واچ داگز 2 در مسیر متفاوت قدم برداشته و حالا با محصولی روبهرو هستیم که قصد ندارد حرف بزرگی بزند و انقلابی به پا کند، به همین سبب با فراغ خاطر بیشتری ساخته شده و سازندگان همان المان سرگرمکننده بودن را هدف اصلی خودشان قرار دادند.
این موضوع از همان روز معرفی بازی کاملاً مشهود بود. یوبیسافت دیگر در نمایشی حماسی و با تریلرهای CGI که تبدیل به امضای این شرکت شدهاند واچ داگز ۲ را معرفی نکرد. بلکه به یک رونمایی آنلاین بیست دقیقهای بسنده کرد و در آن، نه تنها گیمپلی تقریباً نهایی بازی را نشان داد بلکه اطلاعات زیادی از داستان، شخصیتها و مکانسیمهای جدید گیمپلی ارائه کرد و مهمتر از همه گفت که به نظرات گیمرها در خصوص نسخهی اول گوش داده است. اولین قدم آنها در بازطراحی واچ داگز تغییر شخصیت اصلی بازی از کاراکتری کاریزماتیک به پسری امروزی بود که نشان از تغییر صد و هشتاد درجهای اتمسفر بازی دارد. این تغییر به بهترین شکل ممکن خودش را در بازی نشان میدهد از داستان گرفته تا گیمپلی و گرافیک، همه در جهت ارائهی تجربهای جذاب گرد هم آمدهاند. مارکوس هالووِی، پروتاگونیست بازی هکر جوانی است در سیستم عامل فراگیر شهر سانفرانسیسکو به نام ctOS 2.0، اتهاماتی به او زده شده و حالا در تلاش است تا با عوامل پشت پرده و در رأس آنها شرکتی به نام Blume بجنگند.
برای نقد و بررسی بازی واچ داگز 2 در نشریه ایماژ کلیک کنید.